Bij leven heb ik mijn vader niet anders gekend dan als een man met baard, Platero.
Hij was een fiere man – steeds gezeten op de vurigste hengst van de kraal, maar nimmer op een eenvoudige ezel als jij, mijn vriend.
Ik zag hem wel eens met een klein schaartje voor de spiegel staan om opstandige of – met het verstrijken van de jaren – witte haartjes resoluut te verwijderen.
Als kind dacht ik dat het geen echte was, maar ik waagde het nooit er eens aan te trekken.
Volgens de gebruiken van dit land is het aan de oudste zoon om hem van baard en snor te ontdoen, vertelde de begrafenisondernemer gisteren.
Je gelooft het nooit, Platero, het was een echte baard.


@Herve Suys: gefeliciteerd, mooie zinnen over dat gebruik.
Hartelijk gefeliciteerd met de winst, Herve.
Dankjewel
Dank.
@Herve. Ik zie je naam niet staan bij de kandidaten voor de Nobelprijs voor de Literatuur, die deze week weer in de belangstelling staat. De vorige schrijver van ‘Platero en ik’ ontving deze echter wel, in 1956. Dus wie weet blijft het niet slechts bij vermelding als weekwinnaar op 120w.
@cesar noorderwier: je hebt me door.