Het kleine katje is dood, net zoals in dat liedje over twee oudere geliefden die elkaar kwijtgespeeld waren.
Ik vond het deze ochtend in de tuin, goed anderhalve meter van de achterdeur.
Het diertje lag ruggelings parallel met de bordes, zonder uiterlijke sporen van geweld, de oogjes vredig gesloten. Maar het sliep niet.
Even overwoog ik het achteraan in de tuin te begraven, maar wist niet zeker of dat mag. Ik wikkelde het in een propere doek en bracht het naar de dierenarts, ik vroeg niet naar details van de verdere stappen.
Terug thuis beluisterde ik het liedje van de oude geliefden, daarna volgde, zonder dat ik het selecteerde, een nummer waarin schijnbaar tevergeefs gevraagd wordt niet verlaten te worden.


Ben benieuwd welk lied?
Heeft de dierenarts nog een diagnose gesteld?
– les vieux, jacques brel
– ne me quitte pas, ook jacques brel
Ah … de Franse Herman van Veen. 😁
hum hum – het was een Belg en eerste keer dat ik deze vergelijking hoor, ik vermoed als grapje
Wat verdrietig. Het wordt wat koeltjes beschreven.
Ik had Ne me quitte pas goed geraden.
Of Laat me niet alleen, inderdaad. Sjors van der Panne zingt die ook mooi.