En die keer dat je het mes in de rug voelde, lafhartig gepland door iemand in wie je een medestander zag, maar die uit opportunisme en goedkoop winstbejag zijn en onze gezamenlijke idealen overboord gooide voor wat vage beloftes en een zitje in een bureel op het eerste verdiep, al vanwaar hij een halve dag per week de indruk wilde wekken ten dienste te staan van het volk, maar enkel misprijzen oogstte, omdat velen in zijn plots geweer wisselen van schouder niet meer zagen dan onverholen samenwerken (sommigen namen het woord collaboreren in mond) met de voormalige vijand, met wie hij ongehinderd door enige schroom of gewetenswroeging lijnen uitzette waartegen hij zich voorheen heftig verzette, of althans die indruk wekte.


Herveld Suys: wat een volzin. En eh wat is EDKD?
Lisette, ik ben zo vrij om een poging te doen: wat dat je van En Die Keer Dat? Eventuele andere oplossingen laat ik graag aan Herve over.
Lisette, Luc slaat de spijker op de kop. Suys heeft al meerdere EDKD-stukjes geplaatst.
Verder valt op dat Suys doogaans niet op vragen of opmerkingen reageert. Zijn goed recht, maar op mij komt het onvriendelijk en vooral arrogant over. Immers, de mogelijkheid bestaat aan te geven dat je reacties niet op prijs stelt.
Beste mensen, ik krijg geen melding dat er reacties op mijn stukjes zijn, vandaar dat ik niet of zelden (zoals deze keer) terugkijk naar eerdere stukjes.
@ lisette: edkd = En die keer dat, inderdaad
@ ewald: zie hierboven – mij verontschuldigen voor uw interpretatie zal ik niet doen
Volzinnig. HDO!
Beste Hervé, in de gauwigheid even geteld (vergissisngen niet uitgesloten).
Sinds 2020 83 stukjes, waarop 164 reacties, waarvan 17 van uw hand. U weet dus dat u even moet kijken om te zien of iemand reageert.
Natuurlijk bent u daartoe niet verplicht, maar als men de moeite neemt te reageren, lijkt het mij een kwestie van wellevendheid.