En die keer dat ik niet meer wist wat me meest betoverde die avond: was het misschien het dertiende-eeuwse dakgebinte van de concertzaal, de fluwelen zittingen van de klapstoelen, de sobere doch doeltreffende belichting, het discrete applaus, het krassend geluid van de cello, het gezang van een lied uit de zeventiende eeuw, het spel van het koor, de inleving bij een Griekse tragedie, het gejammer om het gemis dat een ander blijkbaar ook kan ervaren of was het dan toch de fonkel in je ogen en jouw lieve glimlach wanneer ik het hoofd even in je richting zwenkte en enkele woorden lipte waarvan ik wist dat jij en enkel jij ze begreep, waarna je mijn hand naar je dij bracht.
« Niet waar
Geen probleem »
« Niet waar Geen probleem »
Cultuur, Liefde
EDKD 480
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Herve Suys of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Niet waar Geen probleem »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Waarvan acte … en ze leefden nog lang en gelukkig.
Daar waar ik ‘leefden’ schreef bedoel ik natuurlijk ‘beefden’. 👍🤣