Schrijf mee!
« »

Fictie

Uitgenodigd – 19/19

16 december 2020 | 120w | Ewald Hagedorn | 5 |

In aanwezigheid van de jonge koningin Amalia schaam ik me voor mijn kwetsbare naaktheid. M’n uitgemergelde bovenlijf, de opgezwollen buik. De breekbare armpjes, de spillebenen. De centimeterslange, pikzwarte nagels aan zowel handen als voeten. Mijn pluizige baard, net niet lang genoeg om mijn verschrompeld lid te bedekken. De bijna tandeloze mond. Mijn groezelige huid verraadt dat ik mezelf twaalf jaar niet heb kunnen wassen.

‘Vanwege mijn recente troonsbestijging overweeg ik alle politieke gevangenen amnestie te verlenen. Helaas valt u niet onder die categorie. Onder geen enkele categorie trouwens. Misschien over vijf jaar, ter ere van mijn eerste lustrum.’

Amalia draait zich om en schrijdt weg, met een koninklijke waardigheid die de ware vorstin kenmerkt. Ik hoor haar hermelijnen mantel ruisen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »