Schrijf mee!
« »

Column

Stap voor stap – 3/8

29 maart 2020 | 120w | Ewald Hagedorn | 2 |

Enkele weken na mijn tweede verjaardag richt ik mij toch eindelijk op en dribbel enthousiast door het huis, alsof ik nooit iets anders heb gedaan. Tot opluchting van mijn ouders, maar tot grote ergernis van onze benedenbuurvrouw. Regelmatig klaagt zij over de geluidsoverlast. Dat haar benedenburen op hun beurt weleens overlast van haar eigen vier kinderen zouden kunnen hebben, komt kennelijk niet in haar op.
Als ik drie ben bedenk ik spontaan een eigen liedje, waarbij ik almaar in de rondte spring en tegelijkertijd in mijn handjes klap: ‘Zoentje voor de boentje, boentje, boentje! Zoentje voor de boentje, boentje, boentje!’ Mijn ouders en mijn oudere zusje schateren het uit. Toen al genoot ik ervan wanneer mensen om mij moesten lachen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »