Schrijf mee!
« »

Fictie

Kunst in tijden van corona

25 mei 2020 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

Een paar simpele Nederlandse woordjes zijn voldoende voor Maurizio Giordanengo om in Amsterdam te overleven. Verder communiceert hij door – afwisselend – gebroken Engels en gebroken Frans te praten, ondersteund door handgebaren en zijn Romaanse glimlach. Na anderhalve fles wijn spreekt hij uitsluitend nog Italiaans en halverwege de derde fles zakt hij gewoonlijk als een panna cotta in elkaar.

In de loop der jaren ontwikkelt Maurizio zich van marginaal, autodidact kunstschilder tot alom gerespecteerd beeldend kunstenaar, die een aardige boterham verdient.
Schrijnend genoeg is het schilderij L’ultimo respiro niet alleen zijn Magnus opus; tegelijkertijd plaveit het de weg naar zijn definitieve teloorgang. Vlak na de voltooiing ervan wordt Maurizio akelig hoestend en doodsbenauwd op de intensive care opgenomen.

Riposa in pace, Maurizio.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »