Schrijf mee!
« »

Fictie

Karel

24 februari 2020 | 120w | Frank van der Eem | 4 |

‘Kon het nooit een keertje zonder zwarte bril
Want die kleinigheden maken zo’n verschil
En toen je dan tenslotte je bril had afgezet
Dacht ik maar een ding: zo gauw mogelijk uit bed.’

Elsje moet nog steeds lachen als ze de tekst terugleest die ze vijftig jaar geleden schreef naast de foto die Karel in haar poesiealbum had geplakt. ‘Doe niet zo interlectueel!’, beet ze in zijn oor als hij kreunend een sonnet van Shakespeare declameerde.
Maar zo was Karel nu eenmaal. En toch viel ze op hem. Was het de wiet? Dat suikerklontje met LSD? Of het moment?
Elsje slaat het poesiealbum open op de laatste bladzijde. Karel in zijn kist. Ernaast zijn lijfspreuk: ‘We’re living on stolen moments.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Frank van der Eem of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »