Wanneer een ork aan is, nou dan hoed je maar. Een wervelwind in het water wordt hij dan. Nee, ik doel niet op een ork uit boek én film In de ban van de Ring. My lord, ik mag er niet aan denken. Nee, ik bedoel een orca natuur lijk […]
Wanneer een ork aan is, nou dan hoed je maar. Een wervelwind in het water wordt hij dan. Nee, ik doel niet op een ork uit boek én film In de ban van de Ring. My lord, ik mag er niet aan denken. Nee, ik bedoel een orca natuur lijk […]
Vijftig tinten grijs aan de hemel, gevolgd door ontelbaar veel katten en honden. Een vrouw stapt met haar blauwe schoenen in een plas chocoladebruin water. Als ik gespannen ben, is mijn blik versmald. Dan let ik vooral op details. Ik voel me als een ingeblikt sardientje in olijfolie, dat tegen […]
een wervelwind voor een afstandelijk persoon is ongevaarlijk de naam weet ik niet ik heb een geheugen als een ding met gaatjes in een doofpot zit veel meer om te delen dan in een fooienpot zeg overbuurman kom je naar de overkant? daar ben ik toch al? hij wachtte nachten […]
Omhoog wervelende vochtige lucht die kan ontstaan in een onweersbui is wat ik vond als uitleg voor wervelwind of cycloon. Hoe machtig moet deze geweest zijn zo’n 400 miljoen jaar geleden, tijdens het devoon. De continenten Laurentia en Baltica ‘waaiden’ samen tot Euramerika. Dat was bezaaid met bossen en rijkelijk […]
Achter glas. Dit heb ik altijd een bijzondere uitdrukking gevonden. Het kan nog dubbelop ook. Achter glas achter het glas. Lekker in het vroege voorjaar met een geel zonnetje en een wit wijntje. Koffie of thee kan natuurlijk ook. Daarmee kun je evenzo een bruin leven leiden. Het doet mij […]
‘Kom, laten we wat leuks doen.’ Ze duwt mijn krant omlaag. ‘Naar het strand. Lekker uitwaaien.’ Ik weet dat het geen zin heeft om de krant weer tussen ons in te plaatsen. Meer dan twintig jaar geleden kwam ze als een wervelwind mijn leven binnen waaien en ze is nog […]
Aan bepaalde randvoorwaarden dient voldaan te zijn alvorens het fenomeen zich in Nederland kan manifesteren. Zo dient de wind bijvoorbeeld uit het zuiden te komen. In de zomermaanden heb je de meeste kans op een wervelwind. Een warmtefront “botst” op een koudefront en vormt zodoende een spiraal. Ook in Nederland […]
Het is wat als je ouder wordt. Bijna alles gaat dan langzamerhand. Fietsen. Fietsen?! Met gevaar voor eigen leven, zo snel gaan die tegenwoordig. De fietsen dan hè, niet die oudjes. Die sukkelen ondanks de hoge snelheid gewoon in slaap. Het schijnt zelfs dat er sinds kort fietsen bestaan met […]
Ooit de Aristocats gelezen of gezien. Heerlijke strip en film. Wervelend. Over katten gesproken, wat weet u van de Cats? Ik heb ze verdrongen. Te veel baard. Aan kin en in keel. Nee, geef dan maar liever Demis Roestos. Die kon pas kermen. Samen met Nana Moeskoeros. Daar heb je […]
Voorbije dagen slijten de tijd die als een sloophamer om zich heen slaat. Geen ontkomen aan. Het brede strand begint waar het eindigt en wordt door menigeen alleen van de zonnige kant gezien. Of juist als het stormt voor de liefhebber. Huizenhoge golven volgen elkaar op totdat de wind gaat […]
Als een wervelwind schoot hij uit de startblokken. Haar prachtige donkere ogen waren alleen op hém gericht. Ze zag zijn jonge gespierde benen hun werk doen. Benen, die steeds harder leken te gaan, totdat hij het gevoel kreeg dat ze onder zijn bovenlichaam vandaan zouden lopen en daardoor nóg eerder […]
‘Ome Co,’ zei Ludo tegen de nar, ‘ik voel me niet zo lekker.’ ‘Hoe komt dat dan?’ bromde de nar, niet blij dat hij midden in de nacht wakker werd gemaakt door de jongste kleinzoon van de koning. ‘Ik heb met paddothee geëxperimenteerd en nu gaat m’n hart tekeer als […]
Dat zijn lieve windjes. Milieuvriendelijk. Niet afkomstig van zo’n grote windmolen. Nee. En ook niet van kleine windmolentjes waar ene Don tegen vocht. Het zijn windjes die mogen wapperen en wervelen. Vrij in de ruimte. Zoet geurend meestal. Afhankelijk van wat er de voorgaande uren gegeten is. Opmerkelijk hoe zo’n, […]
Hij ligt uitgeteld voor me op tafel. Een super lieve grijze kater met witte sokken. Het was een zwervertje zo’n vijftien jaar geleden op een terrassencamping in Denemarken. Een restje gehakt deed hem iedere dag terug komen met hoop op weer iets lekkers. Mijn kinderen vroegen of hij mee mocht […]
Nee, dat ging er bij ons niet in. Nou ja, eigenlijk wel dus, maar toch liever niet. Of Willem soms dooie muizen had gegeten. Dan keek hij je verontwaardigd aan en zei alleen maar ‘hoezo?’ Zo had ieder jochie wel iets aparts. Voor ons dan. Zeker qua uiterlijk: grote oren, […]
Recente reacties