0
Jaap Oudenhoven had alleen de tweede politionele actie, genaamd ‘Operatie Kraai’, meegemaakt. Hoewel hij als aalmoezenier niet direct betrokken was bij de gevechten en het ook niet kon opbrengen om bij executies aanwezig te zijn, kwam hem via gesprekken met de jongens veel ter ore. Sommigen wilden per se bij […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
januari 2020
Archief
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Stoofaalmoezenier
Dat hij ‘padflikker’ werd genoemd deerde hem niet. Mensen zeggen zoveel. Een ‘heitje voor een karweitje’, hij deed het graag. Het klinkt tegenstrijdig, maar een uniform – al was het in korte broek – onderscheidde hem van voetballende vriendjes. Onder dienst maakte hij kennis met het fenomeen ‘een karweitje voor […]
-
Communicatie, Familie
Drijfzand
Ik begeef me op drijfzand. Mijn hele leven bijna al. Hoe komt dat nu zo? Nou niet zo heel bijzonder. Te beginnen bij de ouders. Beiden waren het eigenlijk mafketels. Ze waren wel heel lief. Mijn moeder werden kinderen afgeraden. Ze had er al twee. Daarna werd ze erg ziek. […]
-
Communicatie, Mensen
INTERVIEW
‘Bert, waarom ben je aalmoezenier geworden?’ ‘Ik was eerst glazenier, maar ik brak teveel.’ ‘Nee man, serieus.’ ‘Geloof het of niet, maar ik vond het woord ‘aalmoes’ altijd mooi klinken; het geven van aalmoezen als vak leek me uiterst boeiend.’ ‘Bert, je neemt me in de maling. Vroeger was je […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Sokken
Had ik al gezegd, dat ik een paar sokken vond? Opgerold als een balletje? Sokken als dragers van herinneringen. Oneindig vaak met vuile was in vuilniszak, want geen wasmachine in het tuinhuisje – achterop mijn racefietsje (door jou gekocht) van Aalsmeer naar jou – alles door jou gewassen, opgevouwen, gestreken, […]
-
Communicatie
KLINKT ALS …
Bij de opkomst van een nieuwe lichting heerst er altijd een lichte chaos. Er moet van alles worden uitgelegd, de uitrusting dient bij elkaar worden gezocht, waarbij steevast slechts de maten ‘te groot’ en ‘veel te groot’ voorhanden zijn. Daarna moet de slaapruimte als zodanig worden ingericht, waar niet te […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen
Sukkelaar
Ik geef het toe. Ik ben een sukkelaar. Is niets mis mee. Goed mee te leven. Soms gaat het traag. Dan helpt geen schop. Onder de kont vanzelfsprekend. Om de oren zinloos. Die zitten vol pus. Kring je op leeftijd. Ze zijn ook groot. Met haast Afrikaanse proporties. Qua olifant […]
-
Communicatie, Mensen
1917
Het constante grommende gekreun maakte van de ziekenboeg een deprimerende plaats. Daarbij was de stank van etterende wonden en ongewassen kerels niet te harden. De aalmoezenier maakte weer z’n ronde langs de bedden. Bij de een werd hij met een uitgespuwde vloek weggejaagd, een ander wilde hem grijpen en kussen. […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Voor aalmoezenier ben ik niet in de wieg gelegd
Voor een beroep als vertrouwenspersoon, bijvoorbeeld aalmoezenier, ben ik absoluut niet in de wieg gelegd. Men kan mij ook beslist niet in vertrouwen nemen. Een geheim kan ik nooit bewaren. Ik ben te eerlijk en daardoor kom ik altijd in de problemen. Voorbeeld: toen ik laatst een verhouding kreeg met […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Maatschappij, Mensen
Alan Alda
‘Weet je dat hij hier in de straat was. Bij de 4 juli-viering. Het is jammer dat je er toen nog niet was.’ Mijn gastvader wijst over zijn bordje naar de tv. We eten vanille-ijs met opgewarmde appeltaart. MASH. Elke doordeweekse avond werd het uitgezonden. Ik had het in Nederland […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij
Als symbool voor eeuwige slaap
Tien jaar geleden bezocht ik met mijn vriend Ieper. Zijn vriend aldaar had ons uitgenodigd. Onderweg in de auto vertelde hij veel over deze Belg. Toch was ik aangenaam verrast door het bourgondisch onthaal, zo ook door de klaroenblazers klokslag acht uur. Op mijn verbaasde blik kwam het laconieke antwoord: […]
-
Column, Cultuur
Hart en ziel
Onze pastoor was een belangrijk man. Hij stond in de kerk op het altaar, letterlijk hoger en op afstand. Heel af en toe kwam hij langs. Ik weet niet waarover hij dan sprak met mijn ouders. Wel dat hij altijd een sigaar kreeg aangeboden. Je voelde zijn gezag. Toen ik […]
-
Column, Cultuur, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Hij was er inderdaad niet
De aalmoezenier was inderdaad in geen velden of wegen te bekennen in de tijd dat Selma van de Perre in Ravensbrück verbleef. Onvoorstelbaar leed moet haar en vele anderen zijn aangedaan. Ik kan me er met de beste wil van de wereld geen voorstelling van maken. Natuurlijk ik ken wat […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Lichting 93-11
‘Goeiemorgen, aal.’ We waren een samengeraapt zooitje. Een peloton vol net-afgestudeerden aangevuld met net-aangenomenen. Specialisten zoals journalisten, fysiotherapeuten en onze aalmoezenier. Hij knikte terug naar me. Met ontbloot bovenlijf stonden we in de houding voor de boogtenten. ‘Tentinspectie!’, schreeuwde de jonge wachtmeester van de Gele Rijders een paar minuten ervoor. […]
-
Column, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Selma van de Perre – de kijkcijfers weggecijferd
Geen vertrouwenspersoon of aalmoezenier. Ieder voor zich en God hopelijk voor ons allen. Dat moet ze gedacht hebben. In DWDD is zij de enige gast: Selma van de Perre. Een 97-jarige Joodse verzetsvrouw die werd gearresteerd en in kamp Ravensbrück terechtkwam. Haar beide ouders en zusje overleefden de oorlog niet. […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties