Schrijf mee!
« »

Fictie

Uitgenodigd – 2/2

16 april 2019 | 120w | Ewald Hagedorn | 2 |

Laat in de avond gaat de telefoon. Het is Máxima, ik hoor haar zachtjes huilen.
‘Ach popje, was je nu maar hier, dan kuste ik je tranen weg.’
‘Dat is het nou juist. Alex denkt dat jij en ik vanmiddag …,’ ze maakt haar zin niet af, maar ik begrijp wat ze wilde zeggen.
‘En nu is hij boos,’ gaat ze verder, ‘hij slaapt zelfs in de logeerkamer. De hele avond heeft hij geen woord meer met me gesproken.’
Ik zucht. Vorsten … altijd wat. Ik beloof haar Willem morgenochtend te zullen bellen om hem uit te leggen dat het allemaal fictie is.’
Ze lacht. ‘Ik weet niet zeker of hij dat woord wel kent hoor.’
Gelukkig, zo ken ik haar weer.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »