Schrijf mee!
« »

Mensen

Toch een lachje

19 september 2019 | 120w | Ewald Hagedorn | 2 |

Van verre zie ik al dat ze een bijzondere vrouw is. Haar donkerbruine, opgestoken haren glanzen me in de herfstzon tegemoet. Ze draagt een gebloemde vintage jurk. Laat ik daar nou net gek op zijn.
Strak over de geprononceerde buste, strak in de taille en dan net onder de billen wijd uiteenlopend tot vlak over de knieën. Door de zon gebronsde onderbenen die eindigen in lichtrode pumps waar ze moeiteloos op lijkt te lopen.

Als ze me heupwiegend passeert tracht ik met haar te flirten, maar ze keurt me geen blik waardig. Ik kan het niet laten, ik moet omkijken. Die dansende billen, die cadans, die … ‘au!’ Dat paaltje …
Ze draait zich direct om en schiet spontaan in de lach.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

4 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »