Schrijf mee!
« »

Fictie

Lallolali

17 mei 2019 | 120w | Ewald Hagedorn | 3 |

Een tante van mij leed aan lallolali. Niet de zwaarste vorm, maar wel in matig ernstige mate. De ziekte manifesteert zich gewoonlijk in de puberjaren en is meestal niet progressief. Erfelijkheid schijnt geen rol te spelen en de oorzaak is tot nog toe onbekend.
Symptomen zijn een ietwat merkwaardig loopje, het continu verbaasd optrekken van de wenkbrauwen en het voortdurend lallolali uitroepen.
Als kinderen staken wij achter haar rug de draak met onze tante. Vooral mijn nichtje Patricia kon de haar zo kenmerkende mimiek en motoriek meesterlijk imiteren. Pas veel later ben ik gaan beseffen welke impact deze ziekte op het leven van mijn tante moet hebben gehad.
Lallolalipatiënten hebben een normale levensverwachting. Zij is dan ook zevenentachtig jaar geworden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »