Schrijf mee!
« »

Fictie

De laatste reis

24 april 2019 | 120w | Ewald Hagedorn | 3 |

Eigenlijk had ik een meer naargeestig type verwacht: gekleed in een zwarte mantel, een kap over het hoofd en een zeis in zijn handen. Daarentegen blijkt de dood een aantrekkelijke vrouw te zijn met kort, krullend kastanjebruin haar en rood gestifte lippen. Ze draagt een sober, olijfgroen mantelpakje.

‘Nu meteen?’ vraag ik ongerust. ‘Uitstellen heeft geen zin,’ zegt zij. ‘Gaat u met me mee?’ Ik pak haar uitgestoken hand vast. Als de wind ons wegvoert kijk ik nog een keer achterom. Daar zie ik mezelf liggen, rustig in mijn slaap overleden. ‘Wat was de doodsoorzaak?’ wil ik vragen, maar er komt geen geluid uit mijn keel. De vrouw zie ik nergens meer; ze lijkt in het niets te zijn opgelost.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »