0
Voor ons, Groninger studenten, was de Gezinsbode een dagelijkse informatiebron. Maar voor ik het blad kon lezen, moest eerst mijn stokoude hospita het blad spellen. Geen nood, tegenover haar huis aan de Meeuwerderweg in Groningen, kon ik de Gezinsbode bij supermarkt Dreize lezen. Daar las ik eens het opmerkelijke Gezinsbode […]
» Recentere stukjes
augustus 2019
Archief
-
Natuur
De gevaarlijke tuin
Ik zat daar, in de tuin. Die tuin met het rode grint en één boom, precies in het midden. Je weet wel, die ene tuin. Ik was daar lekker in de grond aan het pikken, op zoek naar iets lekkers. Een worm ofzo. Komt er ineens, uit het niets, een […]
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Sport
Vrijdag
Vandaag is het vrijdag. Ik weet wat me te doen staat. In de tram zoek ik meteen naar een slachtoffer. Slachtoffer? Zo kan ik dat toch niet noemen? Een vrijoffer is beter uitgedrukt. Een offer om mee te vrijen op deze mooie vrijdag. Iedere week komt hij weer. De vrijdag. […]
-
Mensen
Gebrokenheid
Ze werd eenentwintig. Liever was ze dat nooit geworden. Haar lichaam kon het vechten niet meer aan. Ze was kapot en moegestreden. De donkerheid had alles van haar in beslag genomen. Haar gevoel, haar verstand, haar hart. Er was geen ik meer. Enkel duisternis, leegte, eenzaamheid, wanhoop. Het was zo […]
-
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Woensdag drie uur in de ochtend
Ik lig te woelen in mijn bed. Heel voorzichtig. Kan de slaap niet vatten en naast me ligt een lieve schat. Als ik stil lig hoor ik haar zachtjes ademen, haar kleine appelborstjes gaan koddig op en neer. Ik kan er uren naar kijken, zelfs in het donker. Haar haren […]
-
Fictie
Knieën
De flamencodanseres klakt haar onnavolgbare ritmes onder haar ruisende rokken, een vingerknip weg van de derde operatie aan haar verstampte knieën. De boerin trekt zich na het melken omhoog aan de schoft van de koe. Het zachte gekraak van haar knieën verraadt de pijn die ze heeft, elke dag bij […]
-
Liefde, Mensen
Steeds maar weer
Als ik je vooruit duw, zet je je schreeuwend schrap. Als jij aan mijn arm en leven trekt, ruk ik me ervan los. Elkaar ontmoeten eindigt steevast in twee stampvoetende richtingen. Een goed moment bestaat uit liefdevol zoenen, gevolgd door protesterend luisteren en een luidkeelse finale. Als we maar geduldiger […]
-
Fictie
Een opwindend leven
Een van mijn buren, Armageddon noem ik hem maar uit discretie, heeft nog nooit het nationaal territorium verlaten. Niet om principiële redenen overigens, maar uit pure angst. Bovendien heeft hij hier best wel een opwindend leven. Als er beneden in de hal ook maar één boomblaadje ligt, vertelt hij schuimbekkend […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen
Jinangst
Hoe lang draaide hij de bonsai al zachtjes heen en weer op de plastic werkschijf? Hij twijfelde, nog steeds. Vijftien jaar had hij deze pinus al. Was het nu niet te tijd om met beitel, vijl en tang een jin te maken? Hij had ze al vele malen gezien. Het […]
-
Communicatie, Cultuur, Mensen, Studie & werk
Donderdagskind
Sommige mensen kunnen alles. En met een dermate talent kun je maar een ding doen. De planken op. Ik ken een aardkind dat dit bij uitstek deed, op alle planken, doek en televisie. Mae West kan er nog een puntje aan zuigen. Bezongen zelfs door good old David. Debuterend bij […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties