Schrijf mee!
« »

Fictie

Yukiko – 1

2 juli 2018 | 120w | Ewald Hagedorn | 7 |

Zojuist ben ik overleden. Een hartstilstand. Bijna onmiddellijk arriveer ik in de hemel. Het is er tamelijk stil. Ik zie alleen God, die in een schommelstoel een dutje doet, en een man met een pijp in zijn mond, die aan een bureau zit te schrijven.
Plotseling vliegt een beeldschoon meisje me om de nek. Ze heeft een opvallend witte huid, pikzwarte haren en kersenrode lipjes. Ik vraag of ze Sneeuwwitje heet. ‘Nee,’ zegt ze, ‘ik heet Yukiko,’ en ze smeekt me om de liefde met haar te bedrijven. Zo gezegd, zo gedaan en na het zoete minnespel spenderen wij een wijle in grazige weiden en laven ons aan melk en honing. Dit lijkt me wel een eeuwigheid uit te houden.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

9 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »