Schrijf mee!
« »

Mensen

Voorgoed vaarwel

22 augustus 2018 | 120w | Ewald Hagedorn | 6 |

‘Haar aangezegd scheiden kwam plompverloren.’
En toen? Wat gebeurde er vervolgens?
‘Traagzaam, tergend treuzelend razendsnel heenvliedende weken. Gestadig slaapgebrek. Spaarzaam sluimerend verpozen. Gradueel schrikbeelden verdragen. Demonen loochenen als non-existent.’
Tjonge, begrijpelijk dat u geen oog dichtdeed.
‘Door mijn krijten was het zicht beloken. Haar langzaam vervagend schimmig bestaan. Gedachtenflarden restten, haast tastbaar. Achter iedere deur vermoedde ik haar.’
En, hoe is het afgelopen, hoe bent u eruit gekomen?
‘Blijvend verloren, alle sporen gewist. Mijn schreeuw gesmoord, mijn snik verstikt. Door ijdel vermoeden verzwolgen. In de golven der waanzin voorgoed ten onder.’
Maar wacht even. Om misverstanden te voorkomen: we hebben het hier toch over de verhuizing van uw bovenbuurvrouw? Met alle respect hoor, maar bent u niet een tíkkeltje overgevoelig?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

12 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »