Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Soms denk ik hardop 4/7

29 mei 2018 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

Eind september 1966, ik ben zes, en het is nog zomers warm, broeierig zelfs. Als markant en invloedrijk jongetje ben ik uitgenodigd voor een lunch op Drakensteyn.
Als Claus even in de keuken is, vertel ik de kroonprinses het te betreuren dat zij, met de overigens zeer sympathieke Duitser, in het huwelijk is getreden. ‘Ik was al een tijdje verliefd op je.’
Overduidelijk slikt zij iets weg, maar ze herpakt zich op koninklijke wijze. ‘Ik ben zwanger. We vermoeden dat het een meisje wordt. Wilhelmina-Alexandra. Voel maar even.’
‘Hm,’ denk ik hardop, ‘zo te voelen een jongetje. Willem-Alexander dus.’
Een half jaar later wordt er gebeld. Mijn moeder neemt op. Haar ogen worden groot. ‘Het is voor jou. De Rijksvoorlichtingsdienst.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »