Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Poëzie

Hoog bezoek

9 juni 2018 | 120w | Levi Levisens | 0 |

Met mijn vader en moeder ben ik bij hun in huis. Wij wachten op de aanvang van een televisie programma. Verveling dus. Opeens geeft mijn vader mij een middelharde klap, met de platte kant van zijn hand op mijn hoofdtooi/dak. Educatief hard. Ik moet lachen, gieren brullen. Ik voel mij weer klein. “Oh, De deurbel.” Het is voor mijn ouders. Ik kijk en loop gewoon recht vooruit en laat de bezoekers binnen. Het bezoek loopt naar binnen. Er slipt nog iets de deur in. Het is mijn behulpzame vriend de kabouter met een uitschuifbare ladder. Ik sta weer in de woonkamer. Mijn rug wordt gekrapt. Zo van het komt wel goed hoor jongen. En we zouden een televisieprogramma gaan kijken….!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Levi Levisens of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »