Schrijf mee!
« »

Fictie

Het lustige schrijversleven – 3

17 juli 2018 | 120w | Ewald Hagedorn | 1 |

Ieder stadje, ieder dorp, heeft z’n eigen leesvereniging. De leden zijn voornamelijk van het vrouwelijk geslacht. Aan een voorleesavond kleeft uiteraard een prijskaartje; een schrijver leeft niet van de wind.
Ik vraag honderdvijftig euro, exclusief reis- en verblijfskosten. Dit geef ik keurig aan de belasting op. Hiervoor lees ik drie kwartier voor uit recent werk en na de pauze draag ik nog enkele gedichten voor. Tijdens de meet and greet is er gelegenheid tot vragen stellen.
Een regelmatig terugkerende vraag is, of ik de nacht met de voorzitster wil doorbrengen. Als schrijver
die zijn publiek serieus neemt, zie ik het als mijn plicht om zo diep mogelijk tot mijn lezeressen door te dringen. Soms vermoeiend, maar onderdeel van het vak.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »