0
De andere Nederlander fietst over de dijk en ziet zoals iedereen dat het water stijgt; slechts hij merkt het op. De zwakke plekken kun je pamperen, maar ze zullen definitief de dijk verzwakken. Aan de sterk geachte stukken wordt weinig tot geen aandacht geschonken. De andere Nederlander zoekt ook met […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
oktober 2018
Archief
-
Cultuur
Vasthoudend
‘Wilt u kinderpostzegels?’ Twee meisjes staan met een grote enveloppe voor me en kijken verwachtingsvol omhoog. Ze hebben het plakkertje aan de deurpost niet gezien of negeren dit bewust. De hele school waaiert uit, er zijn nauwelijks adressen ontkomen aan deze actie. De meiden laten zich niet weerhouden door bewijzen […]
-
Mensen
Onbekende
In de krant stond vandaag een oproep om een verjaardagskaart te sturen naar een bijna jarige jongeman, verhuisd van Twente naar de Rotterdamse havens. Iemand met een nieuwe vriendenkring en het hart nog half in het oosten. Had niks met digitale felicitaties en ansichtkaarten. Zijn huidige vrienden plaatsten de oproep […]
-
Cultuur, Familie, Liefde
Nostalgische schat
Vergeelde prent, waar ik maar een deel herken. Vergane glorie? Wat was is gewijzigd en zal er misschien over tien jaar ook niet meer staan. Vakantie mooiste foto’s met een plaatsnaam erbij. De weinige dingen die nog niet digitaal gaan. In fotoalbums verzamelde jij ze oudere en recente ansichtkaarten beduimeld, […]
-
Communicatie
Sprakeloos
Als we met de boot aanleggen in de haven en ik op de steiger stap, blijf ik letterlijk verstomd staan. Al mijn zintuigen staan op scherp. De zon schijnt onverwacht stralend in de mooiste blauwe lucht die ik ooit gezien heb. De houten huisjes zijn in fel rood, paars en […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
De falende gemeente Amsterdam en de ‘puppyknuffelende’ studenten
Studenten, ik zou zeggen: ‘Stuur nog ‘ns een ansichtkaartje uit het gesticht.’ Als je je tentamenvrees moet weg knuffelen met puppy’s, dan ben je sowieso ongeschikt om te studeren. En hoor je niet thuis in de normale maatschappij. En wat te denken van de puppy’s; wordt er wel aan die […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Hoogbouw
‘Kijk, daar lag ik iedere dag.’ ‘Waar?’ ‘Hier, onder dat witte zonnescherm,’ zegt ze nog nagenietend. Ik zie veel zonneschermen en vooral mensen, een onnatuurlijk blauwe zee en hoge flatgebouwen. ‘Iedere dag 35 graden!’ ‘Ja, dat heb je op je ansichtkaart geschreven; bij dat getekende zonnetje.’ Ik wijs op de […]
-
Column, Cultuur, Familie
Het dorp
De ansichtkaart is voorgoed verbonden met het melancholiek gezongen liedje van Wim Sonneveld. De ouderen onder ons kunnen het vast meezingen, of minstens neuriën: “Thuis heb ik nog een ansichtkaart, waarop een kerk, een kar met paard…” Het was het lied waarvan mijn vader altijd tranen in zijn ogen kreeg, […]
-
Mensen
Kaartenhuis
Steeds wanneer ik als jongen van een jaar of zes in het bovenhuis kwam waar mijn opa en oma woonden, pakte oma een stapeltje ansichtkaarten uit het dressoir. Opa deed mij voor hoe je daar op het Perzische kleedje op de ronde tafel een huisje of toren mee kon bouwen. […]
-
Communicatie
Daten
“Oma?”. “Ja?”.”Hoe heeft u opa leren kennen?”. Oma keek op van haar borduurwerk. Ze glimlachte. “Ik was al anderhalf jaar gescheiden.”En hevig aan het daten”. Noa was een en al oor. “Daten?”. “Ja, meis zo deden sommige dat om aan een man te komen”. Opa zei tegen mij: “Doe eens […]
-
Communicatie
Patent op leven…
Gideon dook weg, met zijn handen op de oren. ‘Stomme drones…’ Deze maakte wel gigantische herrie, maar dat was qua omvang ook wel logisch… ‘Bayern’. Deze grote letters sierden de drone. ‘Wat nu, broer?’ Jael’s geschreeuw kwam boven het geluid van de drone uit. ‘Hoezo, wat nu?’ Pak de rollen […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
Het dunne velletje van Kees van Kooten
‘Vierentwintig euro en negenennegentig cent,’ zegt de verkoop-persoon van de boekwinkel. Ik moet lachen, want ik denk in een sketch van Van Kooten en De Bie te zijn beland. De persoon lijkt op een als vrouw verklede Wim de Bie. Het kan zomaar zijn dat deze persoon een x bij […]
-
Familie, Fictie, Liefde
Knetteren
‘Ach, jongen dat hoeft toch niet.’ ‘Jawel hoor mam.’ Het is al de vijfde zaterdag achter elkaar dat ik met een bosje bloemen thuis kom. Van mijn eigen zakgeld. Ik ben ermee begonnen nadat mijn vader mijn voetbal lekgeprikt had. ‘Mag ik het plastic weer mee?’ ‘Het cellofaan bedoel je. […]
-
Familie, Fictie, Liefde
Verstikkende liefde
Behalve die ene keer dan, waarover ze nooit meer zouden praten. Vergeten door weg te stoppen, te vergelijken met anderen, want ieder huisje had immers zijn kruisje. Twee keer zestien jaar oude tieners, aan elkaar gekleefd en vergroeid tot een plakkerige veelvoud van middelbare leeftijd met dezelfde fiets. Zielsverwanten. Happend […]
-
Mensen
Onwerkelijk
Dissociatie, de dagen dat er een ondoordringbare grens is tussen mij en het leven. Alsof ik in een geluidsdichte plastic bol zit. Wind en weer, emoties van anderen, kleur en geur zijn zichtbaar maar bereiken me niet. In mezelf is het dof en stil, geen contact en geen beweging. Als […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties