0
Al jaren fungeert hij als achtergrond voor trouwfoto’s, de grote, oude treurwilg, die in het park met zijn voeten in het water staat. Alle seizoenen leeft hij met de liefde mee. In de winter lijkt hij soms zo somber, met het afhangende gordijn van sprieterige takken, maar als het sneeuwt, […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
januari 2018
Archief
-
Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Stofdoekenmandje
Ze zit iedere dag op haar hurken, bezig met de vergroeiing van haar ruggetje. Tenen zo stug als wilgenteen in haar slippertjes. Soms kijkt ze naar de meisjes die naar school lopen; in kleren die zij niet heeft. Ze voelt zich meer verwant met de vogels die de hele dag […]
-
Liefde, Maatschappij
Begraven
Met de jaren raakte het geheim steeds inniger verstrengeld tussen de uitlopende wortels van de oude wilg. Dat ik het uiteindelijk toch ontdekte zou je een wonder kunnen noemen, tenzij je erin gelooft dat toeval niet bestaat. Het geheim fluisterde in mijn oor: ‘Help me, het licht weer te zien.’ […]
-
Cultuur, Fictie, Mensen
Aan de deur wordt niet verkocht
‘Pas op, doe de deur dicht als u het deksel van mijn mand opendoet. Straks waaien ze weg door de tocht.’ ‘Dat is brutaal! Wie komt er nou aan de deur, jij of ik, Marskramer?’ ‘Neem me niet kwalijk, maar ik heb mijn ziel en zaligheid erin gelegd.’ ‘Waarin?’ ‘Letters.’ […]
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen, Studie & werk
Antje de marskramer
Antje heeft al dagen last van haar buik en is ook een beetje misselijk. De afgelopen tijd heeft ze het erg druk gehad op de Reeperbahn in Hamburg. Daar runt ze een klein winkeltje in snoepgoed. Negen maanden geleden Had een knappe vertegenwoordiger van chocoladerepen haar hoofd op hol gebracht. […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Zwart-wit NOS Journaal
‘Dat is wel heel bijzonder.’ ‘Hoezo?’ ‘Nou, als zwarte man een witte man redden in deze wijk…’ ‘Zwart? Bruin! Kijk eens goed. En mijn handpalmen zijn zelfs blank.’ ‘Wit, bedoelt u. En u heeft een witte man uit het water gered.’ ‘Nee, blank. Zelfs iets tegen het lichtbruine aan; misschien […]
-
Communicatie
1910
De vermeende marskramer blijkt een rondtrekkende schilder te zijn die zich in haar café komt warmen aan een kop hete koffie. In het schaarse licht van de Belgische branders zit de kleine man er wat verloren bij. Tegen al haar principes in biedt ze hem een slaapplaats aan en nog […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen
Eenarmige marskramer
‘Dag mevrouw, daar ben ik weer.’ Hij droeg een rieten mand voor zijn buik, waarvan een riem telkens van zijn schouder gleed: hij had maar een arm. In de manchet was een knoop gelegd – hoe deed hij dat? De mand was zwaarder dan de inhoud. Mijn moeder kocht zoals […]
-
Fictie
Mars!
Mijn voeten sloffen door het koude zand. Diep onder mij ligt ijs, maar hierboven schuiven de woeste winden al millennia dezelfde zandkorrels heen en weer. Rood, geel en bruin kolken ze om mijn benen, terwijl ik voort sjok over mijn oneindige pad. Door valleien en kraters, langs bergkammen en vulkanen. […]
-
Column
Eens
Voor het eerst in de geschiedenis van de mensheid heeft één procent van de wereldbevolking meer geld dan de andere negenennegentig procent. De aandelenkoersen schieten omhoog en aandelenbezitters worden slapende rijk. Wie met werken zijn brood verdient zal dat niet bereiken. De Amerikaanse president is toch nog lang niet tevreden. […]
-
Familie, Liefde
Thuiskomer
Ik werd wakker op een bed dat mij slechts twee nachten vertrouwd was. Als een oude monnik – die niet beter wil weten – wierp ik de goedkope deken van mij af. Wat voelden mijn kinderen opeens dichtbij. De dood een eeuwigheid weg. Ik had vannacht gezien. Nooit geweten dat […]
-
Mensen
Rare snuiter
‘Maaaaaammm!’ roept Emma, ‘iemand aan de deur!’ Bij het passeren in de gang, fluistert ze: ‘een rare snuiter…’ Ik moet haar gelijk geven en kijk veelzeggend van het bordje ‘Aan de deur wordt niet gekocht…’ naar de snuiter met zijn rare pet, zwarte vegen op zijn wangen en het karretje […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen
Land van Maas en Waal
“Als u mij wilt volgen… Hier ziet u het schilderij De Marskramer van Jheronimus Bosch. Wij zijn trots op …” “Die is toch van het circus, Thea? Zeg mevrouwtje, kent u dat circus?” Thea geeft een korte ruk aan het trainingsjasje van haar man en sist dat hij zich gedeisd […]
-
Familie, Fictie, Mensen
Moederskind
Ik blijf steeds denken aan mijn moeders woorden toen ze ons uitzwaaide bij het busstation: ‘Als je maar niet met een gipsvlucht terugkomt, lieverd.’ Dat ‘lieverd’ heb ik trouwens de halve heenweg moeten aanhoren van mijn vrienden. De immitaties – ‘Doe je voorzichtig lieve lieve lieve Lars’ – werden met […]
-
Communicatie
Hoofd en hart
Dagelijks bezoek ik, als marskramer, degenen die in mijn levensonderhoud voorzien. Om hen als klant tevreden te houden, ben ik verplicht om voldoende in mijn mars te hebben. Naast een uitgebreid aanbod aan stof, kom ik graag met nieuwe snuisterijen. Het is leuk en helpt mij om andere zaken aan […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties