Schrijf mee!
« »

Column

Zonder op te scheppen – 3

5 april 2017 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

Op mijn zestiende ontdek ik wat het betekent een adonis te zijn. Meisjes vechten om mij en ook docentes strijden om mijn gunst. Bij meisjes valt nog bitter weinig te halen: tongzoenen en een beetje friemelen. De leraressen daarentegen zijn ervaren vrouwen en bovendien verantwoordelijk voor mijn rapportcijfers.

Met mevrouw Jaspers (Natuurkunde) verdwijn ik tijdens een schoolfeest in de fietsenstalling, waar ik haar tussen een Batavus en een Gazelle bevredig. De venijnige vier op mijn vorige rapport verandert in een prachtige acht. Bij mevrouw Seebrechts (Nederlands) sta ik al op een negen, maar zij is te lekker om te laten schieten. Zelfs mevrouw Sprinkhuijsen (Decaan) hangt regelmatig het Niet storen-bordje aan haar deur. Schooljaren: de mooiste tijd van je leven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

13 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »