Schrijf mee!
« »

Fictie

Wat een avontuur

25 april 2017 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

‘Kom maar mee,’ zegt de man, ‘geef mij maar een handje.’
Aarzelend geef ik hem een handje. Ik wil vragen waar we heengaan. Ik durf niet.
‘We gaan naar het eind van de wereld,’ fluistert de man op geheimzinnige toon.
Ik wil hem vragen waarom. Ik durf weer niet.
‘Aan het eind van deze wereld, begint een véél leukere wereld.’
Ik wil zeggen dat het hier leuk genoeg is. Het lukt niet.
‘Een wereld vol met ijsjes en met snoepjes. En met limonade.’
Dat krijg ik bij mama ook. Weet de man dat niet?
‘We zijn er,’ fluistert de man en hij doet een tuinhekje open.
Mama staat lachend in de deuropening. ‘Nu lusten jullie tweetjes vast wel wat lekkers.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »