Schrijf mee!
« »

Fictie

Sprookje

14 maart 2017 | 120w | Ewald Hagedorn | 6 |

Lang, heel lang geleden, in een land hier heel ver vandaan, leefde eens een man die volmaakt gelukkig was. Vanaf zijn kinderjaren totdat hij de honderd naderde.
‘s Morgens ontwaakte hij met een gelukzalig gevoel, om ‘s avonds laat weer net zo dolgelukkig zijn bed in te stappen en zijn ogen te sluiten. Een enkele keer droomde de man dat hij ongelukkig was, maar zodra hij ontwaakte, lachte het geluk hem weer toe. Huwen deed hij nimmer, immers, hij was gelukkig genoeg. Eigenlijk valt er verder weinig over hem te vertellen.

Op z’n sterfbed begon hij plotseling hartverscheurend te schreien. ‘Ik heb mij doodverveeld, heel mijn leven lang.’ Zijn laatste, onsterfelijke woorden waren: ‘Permanent geluk is afschuwelijk en dodelijk saai.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »