Schrijf mee!
« »

Communicatie

Met vallen en opstaan

7 juni 2017 | 120w | Marceline | 4 |

Een midweekje fietsen in Drenthe met de peddelaarsters. Ik ben verbaasd dat ik mij erop verheug. Het is een tijd geleden dat ik ergens naar uitkeek. Maar mijn conditie is beneden peil en het is een stralende zondag. Ik pak mijn rugzakje in.

Ik trap en voel de wind door mijn haren, de zon op mijn gezicht. Ik kijk omhoog. Schapenwolkjes versieren de blauwe lucht.

Vingers tikken tegen mijn wang. Ik kreun, ik wil niet weg uit deze duisternis. Maar als het tikken aanhoudt, til ik mijn oogleden op. Mijn hart slaat over als ik in jouw stralende blauwe ogen kijk.
‘Mevrouw, mevrouw! Gaat het met u?’ Mijn blik stelt zich scherp. Een bezorgde jongeman buigt zich over mij heen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marceline of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »