Schrijf mee!
« »

Liefde, Natuur

In het zand

29 mei 2017 | 120w | Marceline | 14 |

De koude ochtendnevel doet de scheidslijn tussen strand en zee vervagen. Ik klauter over door alg bespikkelde stenen. De branding raakt mijn voeten, zeeschuim blijft op mijn schoenen achter. Twee scholeksters pikken in het zand.
Het lege zand strekt zich uit, de wind blaast mijn haren in mijn gezicht. Dan ontwaar ik bandensporen. Ze bestaan uit letters. Ik veeg mijn haren uit mijn ogen en buig voorover:

Lippen branden van verlangen naar het zilte van de jouwe
De wind maakt ruimte en in vrijheid kan ik van je houden

Twee regels maar. Ik zuig ze op, even is het of jij weer bij mij bent. Ik kijk op en zie hoe de zon probeert door de nevel heen te dringen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Marceline of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

29 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »