Schrijf mee!
« »

Column

De kunst van het imiteren

10 april 2017 | 120w | Ewald Hagedorn | 5 |

Vroeger schreef ik weleens een Bomans, maar tegenwoordig wordt Bomans oubollig bevonden.
Laatst heb ik een DeDeyne geschreven, maar de verstandhouding tussen Nele en mij is soms gespannen, dus toch maar niet geplaatst.
Een Levja dan. Voor een Levja lijkt simpelweg een t’tje te veel voldoende, maar klopt dat?
Mien? Ai! Mien blinkt uit in zelf geconstrueerde woorden. Kan ik dat ook?
Han Maas proberen? Riskant. Eén spelfout en je valt door de mand.
Nel Goudriaan? Afblijven is hier het devies! Hadeke? Pfff, knap lastig nog, een Hadeke.
Valerie Bos? Zwanger schrijft zij vanuit de baarmoeder, maar eenmaal gebaard, vanuit een mysterieus oerinstinct. Lukt me nooit.
Lisette misschien? Een VmetdeVork? Frank himself?
Eureka! Natuurlijk! Ik probeer het gewoon. Een Hagedorn!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »