0
Hisse stapt na Olaf in de kano. Bor springt haar achterna. ‘Heb je ooit gepeddeld?’ vraagt Olaf. Hisse knikt. ‘Ik kom uit Friesland.’ Als een roodoranje zon trillend in het meer verdwijnt, koerst Olaf naar een steiger. Aan de waterkant staat een huis op hoge palen, zoals Hisse die uit […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
juni 2017
Archief
-
Mensen
Leven en dood
Dood hoort bij het leven en toch schopt de dood het leven behoorlijk in de war. Ik meende me nogal liefst een ervaringsdeskundige te mogen noemen na het verscheiden van diverse dierbaren. Bij de laatste doodstijding voelde ik me volledig losgeslagen. Mijn laatste houvast liet mij zonder te waarschuwen los. […]
-
Column
Waarom toch
We zitten op een vlot en drijven op een meer. Ons huis hebben we verlaten. De stad waar we woonden hebben we prijs gegeven. De gebouwen en torens staan er nog, maar veel brokkelt al af. We peddelen naar het oosten, waar het land hoger is. Het ijs op de […]
-
Communicatie
Het verloren lijk(4)
De arts vertelt een verklaring gevonden te hebben voor het gat in mijn geheugen. Alles wijst erop dat ik tijdens de autorit niet alleen door angst verlamde. In mijn bloed zijn minimale sporen van een neurotoxine aangetroffen. Dezelfde stof die ik destijds gebruikte. Dat kan niemand weten, toch? Ik zie […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Pieter
Het derde rad aan de wagen zijn en dan nog wel in een bootje. ‘Die puistjes gaan later wel over.’ ‘Het gaat om je innerlijk, Pieter’ – hoe vaak moest ie dat nog aanhoren. ‘Steek die peddels wat dieper in het water, Pieter, je spettert. Straks roeien wij wel even.’ […]
-
Communicatie
Een dagje roeien
“Mam, weet jij waar mijn paarse peddel we willen morgen met de vriendengroep gaan roeien” vraagt Monica, terwijl ze met haar hoofd bijna in een doos is verdwenen. “Ik denk dat die op zolder is beland, omdat je vorig jaar hebt gezegd niet meer te willen” antwoord haar moeder verbaasd. […]
-
Fictie
Anno Domini 2067
‘Waar denkt u aan?’ vraagt mijn robocare. Vandaag zit ze in een heel mooi hologram recht voor mijn kuip. Ik heb haar gisteren opnieuw geprogrammeerd. Wilde haar nu eens in zachte aardetinten. Dat is gelukt zo te zien. ‘Waarom vraag je dat’ antwoord ik. ‘Omdat ik u zie lachen.’ Ha, […]
-
Communicatie
De verhalen schrijfwedstrijd
“Hé lieverd moet je nou eens horen dit is echt iets voor jou” zegt hij tegen zijn vrouw. Ze kijkt geïrriteerd op van haar laptop waar ze bezig is met een verhaal die ze vannacht toen ze weer eens niet kon slapen uit te werken. Hij ziet haar geïrriteerde blik […]
-
Communicatie, Fictie, Studie & werk
Hoera een 10
“He Marion, snap jij deze som?” Manon holt haar klasgenoot achterna met een wapperend blaadje in haar hand. Marion reageert lachend terwijl ze stopt “Waarom vraag je dat toch altijd aan mij?” “Ja duh wie is er in de klas nou de grootste getallengek. Maar wil je me helpen ik […]
-
Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen, Politiek
045290183147
Zonder dollen is mijn ontmoeting met de president van Frankrijk, Macron, de meest bijzondere in mijn leven geweest. In de zomer van 1981 slenterde ik op 14 juli over de boulevard van de Franse badplaats Saint-Jean-de-Monts. Ik nam net een hap van de laatste kano uit mijn koektrommeltje, toen ik […]
-
Cultuur, Fictie, Liefde
Vakantieplannen
Ton en Esina willen dit jaar een heel andere vakantie dan anders. De afgelopen jaren gingen ze steevast naar Denemarken, waar vooral Esina haar hart aan had verloren. Ton wil nu een compleet andere vakantiebeleving. Niet alleen naar een ander continent, maar ook met meer actie in plaats van de […]
-
Fictie, Liefde, Mensen, Natuur
Het grote meer (Hisse 9)
Van enkel dunne huiden en wat stokken maakt Olaf ‘s avonds een tent. Tussen Bor en de oude pelsjager glijdt Hisse weg in een warme, droomloze slaap. ‘s Morgens geeft een azuren hemel de wereld haar kleur terug. Vele dagen achtereen zoeken ze hun weg over een maagdelijk sneeuwdek. Stoppen […]
-
Fictie
De peddel (1)
‘Hoe bloot wil ik gaan?’ Zoals zo veel schrijvers-in-wording visualiseerde ik meer dan eens mijn mogelijke paden naar succes. Het was in een tijd waarin ik nog belang hechtte aan het concept van vriendschap. Nu mijn biografie van Zombie Nella – ongevraagd, en door foute schrijvers zeer fout opgesteld – […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Hora Finita!
De professoren, de promovenda, haar paranimfen liepen met deftige pas de promotiezaal binnen. Iedereen in de zaal stond op en keek naar de groep, die door één persoon naar hun plaatsen werd begeleid. ‘Ze kijkt wel een beetje zenuwachtig.’ ‘Ik zag het. Het is ook wel een beetje raar zo’n […]
-
Familie
Varen in een zee van tijd
De verrassing van de dag, misschien wel van het jaar, lag in de speelkamer: mijn vader deed de deur zachtjes open en daar lag … een rubberboot! Ik was overdonderd dat mijn broer, zus en ik hem ‘zomaar’ kregen. Er was plaats voor tweeënhalf persoon in de wit met blauw […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties