Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Zo gewoon gebleven

1 maart 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 5 |

Zelfs in de metro word ik ’s morgens vroeg herkend. ‘Bent u het werkelijk?’ In alle bescheidenheid geef ik dat glimlachend toe. Onbekenden willen met mij een selfie maken en me daarnaast ook even aanraken.

De Spaanstalige dames die ik tweemaal per week de beginselen van de Nederlandse taal probeer bij te brengen, zijn inmiddels aan de aanwezigheid van een gevierd schrijver gewend. Wel lees ik nog steeds de hunkering in hun donkerbruine ogen.

Anders is het met de groupies die zich dagelijks in de namiddag bij mijn voordeur posteren. Niet zelden weet ik slechts onder politiebescherming mijn huis te betreden. De slipjes die ik in mijn brievenbus vind, breng ik naar de kringloopwinkel. Verspillen staat niet in mijn woordenboek.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »