Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Zo gewoon gebleven – II

3 mei 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

Bovenop een stapel slipjes van mijn groupies* en onder een vakantiegroet van mijn nichtje ligt ie dan: de enige echte 120w-boekenbon.

Eerst de slipjes maar eens naar de kringloop. Bescheiden vertel ik daar, een belangrijke literaire prijs in de wacht te hebben gesleept. Of zij nu taart krijgen, wil de vrijwilligster weten. ‘Als ik de PC Hooft heb’ antwoord ik en de simpele ziel begrijpt meteen dat ik de hoofdprijs bedoel.

Op naar Monique Burger van de ‘Nieuwe Boekhandel.’ ‘Ik heb het altijd wel geweten,’ fluistert ze schor en daarbij pinkt zij een traantje weg. ‘En dat je dan bij mij komt…’
‘Je bent de dichtstbijzijnde’ en met Gij nu van Griet Op de Beeck ga ik op huis aan.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

8 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »