Schrijf mee!
« »

Fictie, Poëzie

Uitgedacht en uitgedicht

10 januari 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 1 |

Nooit meer lachen, nooit meer huilen
niets wordt meer van mij verwacht
geen argument door mij ontkracht
niemand komt meer bij mij schuilen

Vrouwen heb ik steeds aanbeden
vers na vers voor hen geschreven
liefde is mij nooit gegeven
al te zeer heb ik geleden

Wel de liefde ooit bedreven
zij het slechts een enkele nacht
niemand hartzeer toegebracht
denk aan mij, al is het even

Dood is niets dan stralend licht
gekleed gaat zij in wit gewaad
eens verjaagt de rust het kwaad
niet tot leven meer verplicht

De dood heeft mij zo zacht gekust
haar zoete lach waarvoor ik zwicht
zwarte haren, lief gezicht
laat me gaan en gun mij rust

Een afscheidsvers
een doodsbericht
uitgedacht
en uitgedicht

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »