Schrijf mee!
« »

Poëzie

Ode aan de jarige (31)

22 april 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 2 |

Op haar geboortedag, die prachtige en o zo gedenkwaardige dag,
scheen de zon uitbundiger dan ooit tevoren.

De blije mensen juichten en dansten en zij huilden van geluk
en God zag, dat het goed zo was.

Haar agaatgrijze ogen, twee parels, wonderbaarlijk boterzacht,
de kuiltjes in haar wangen, vooral wanneer ze lieflijk lacht.

Haar fraai uitgesneden lipjes, haar gebeeldhouwde borstjes, verrukkelijke taille,
een halsje zo fijn en zo teer, gouden lokken over haar ranke schouders gedrapeerd.

Nooit eerder heeft een mond zo zoet,
zo fluisterzacht, betoverend gesproken en gelachen.

Ik kus haar handen, ik kus haar voeten en kus de grond waarop zij loopt.
Zij zingt het leven, zij danst het leven, zij fleurt het leven, zij is het leven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

1 reactie

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »