Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen

Niet op haar mondje gevallen

25 januari 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 11 |

Haar verschoten omslagdoek steekt opvallend af, bij haar peentjesrood geverfde haren. Vanuit de verte zou ze voor een jongere vrouw kunnen doorgaan. Van dichtbij gezien lijkt ze zeker de zeventig gepasseerd.

Regelmatig zie ik haar ’s morgens vroeg op het metrostation. Ze is te oud om nog te werken. Per keer raak ik meer door haar geïntrigeerd. Vroeger moet ze een mooie vrouw zijn geweest, maar het leven heeft sporen op haar gezicht nagelaten.

Al met al maakt ze een tamelijk armoedige indruk, haar vingernagels daarentegen zijn opvallend goed verzorgd; lijken haast wel door een manicure onderhanden genomen te zijn.

Als ik haar, in een opwelling, een keer vriendelijk goedemorgen zeg, sist ze me venijnig toe: ‘Handjes thuis, vuile viezerik’.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

50 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »