Schrijf mee!
« »

Fictie

Missie

2 mei 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

Lasciate ogni speranza voi ch’entrate. Goed zichtbaar en duidelijk leesbaar hangt het bordje boven zijn voordeur. Geen der jonge vrouwen die hij in de loop der jaren mee naar huis heeft genomen, kende klaarblijkelijk haar klassiekers. Stuk voor stuk waren zij onbekommerd over de drempel heengestapt, daarmee hun eigen doodvonnis tekenend.

Allen dronken nog een laatste glas wijn, voordat hij ze de keel dichtkneep. Goed gastheerschap was immers zijn tweede natuur.

Opgewonden wordt hij er niet van, ook voelt hij geen enkele emotie. Het is de Heer die hem de schaars geklede zondaressen aanwijst.
Eenmaal had hij wroeging gekregen. Achteraf bleek het meisje pas zeventien jaar. Haar gebroken ouders stuurde hij een boeketje witte rozen. Hij was geen onmens tenslotte.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

10 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »