Schrijf mee!
« »

Fictie

Kind van foute ouders – deel 5

11 maart 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 2 |

Zondag 7 juli 1974 bezoeken mijn vrouw en ik mijn ouders.
‘Zijn we er tóch ingetuind! Zijn we er tóch ingetuind!’ Treffender kan de Nederlandse voetbalcommentator het niet verwoorden en een uurtje later is heel Nederland in rouw gedompeld. Héél Nederland? Nee, niet heel Nederland.

Direct na het laatste fluitsignaal springt mijn vader op uit zijn stoel en zingt uit volle borst het Duitse volkslied. Daarna zelfs het Horst Wessellied en bij het derde couplet weet hij verbazingwekkend veel volume uit zijn oude borstkas te persen: ‘Zum letzten Mal wird Sturmalarm geblasen.’
Vader staat zelfs met geheven rechterarm. Ik moet alle moeite doen hem ervan te weerhouden de Duitse vlag uit te steken. Heeft moeder het niet al moeilijk genoeg?

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »