Schrijf mee!
« »

Fictie

Een onverwacht einde

25 januari 2016 | 120w | Ewald Hagedorn | 4 |

Had ze maar één keer willen luisteren. Eén keertje maar, zonder hem af te snauwen. Dan was dit niet nodig geweest. Triest. Heel triest. Veertig jaar weg.

Het zweet gutst langs zijn slapen omlaag. Een behoorlijke klus nog, maar het resultaat mag er zijn. Tachtig breed, tachtig diep en twee meter lang.

Een vroege merel kondigt de naderende ochtend aan, in de verte blaft een hond. Resoluut steekt hij zijn spade in de grond en loopt tussen de bomen door, naar het zandpad waar zijn auto staat. Daar krijgt hij de schrik van zijn leven. De kofferbak staat open en haar lichaam is verdwenen.

De schep raakt hem vol op het achterhoofd. Een kuil hoeft ze niet meer te graven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »