0
Ramses zong al: ‘Ik heb het altijd zo gedaan.’ Verander mij niet; je zult je er niet beter door voelen. Geregeld stoned zijn zorgt voor een stabiel leven. Een slechte levensstijl die goed bij mij past: ik leef nog steeds. Van een health coach word ik ziek. De kracht van […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
oktober 2016
Archief
-
Poëzie
Nachtgedachten
De koffie loopt langzaam door het filter je hoort het straaltje dat stroomt simpele behoeften worden snel bevredigd terwijl de wind langs de ramen huilt De moeder kamt het haar van het meisje ze gaat zo mee naar juf Sanne van groep drie nog even morst ze met chocolademelk terwijl […]
-
Cultuur, Fictie, Natuur
God van de duisternis
Erebos lacht in zijn vuistje. Het licht denkt hem te kunnen verdringen. Met van die zweverige woorden dat liefde haar licht laat schijnen. Of, al is het nog zo zwaar, geef nooit de moed op. Hoe duister het ook in jezelf is, altijd is er ergens een lichtpuntje te vinden. […]
-
Familie, Liefde, Mensen
Voor later …
Ik sta met Daniel in mijn armen in zijn slaapkamertje. We maken oogcontact, écht oogcontact, alsof hij heel eventjes de deur opent naar zijn ziel. Ik voel gelijk de behoefte daar een kernherinnering te plaatsen, nu het kan. ‘Over dertig jaar sta jij misschien ook wel met een kindje in […]
-
Communicatie
Vervolg
Nu was zij alleen ’s nachts. Zij bezette slechts een kwart van het bed, de rest was een gapend gat. Soms viel zij van de rand naar beneden. Er was geen verzengende hitte meer. De lakens voelden fris. Zij verloor zich niet meer in zijn rug zoals hij zich in […]
-
Fictie, Liefde, Poëzie
Des levens lust
als in de ochtend licht gaat schijnen en ik je naast me liggen zie al mijn nachtmerries verdwijnen herken ik plotsklaps mijn fobie mijn hart brak keihard op die angst de dood hij sloop hier in de nacht mijn twijfel duurde op z’n langst werd op een dienblad hem gebracht […]
-
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Nachtrus Igor
Moe strompelt hij door de straten van Oelala, Igor Dnjepper, president van het kleine autonome deelstaatje Altaj, gelegen 3641 kilometer ten oosten van Moskou. Hij is moe. Doodmoe. Geen nachtraaf maar nachtrus. Ooit verbannen uit zijn geliefde Moskou probeert hij sinds jaar en dag zin te geven aan zijn eigenste […]
-
Liefde, Poëzie
Nacht wacht
Na een smoorhete dag, komt U zacht Aangeslopen en dan ineens vol pracht En praal zoals U mij toelacht Gelukkig, dat is waarop ik wacht. Pijn en verdriet van de dag gaan heen Onder de koperen ploert van helse steen Deze hitte is zo gemeen Gaat fel door merg en […]
-
Communicatie
De teller tikt door
Eens in de zoveel tijd gaat de teller omhoog, op onvoorspelbare momenten en vaak na maandenlange stilstand. Eén of twee punten omhoog en daarna weer langere tijd niets. Zo gaat dat nu al ruim zes jaar. Natuurlijk, andere tellers zijn reeds lang geleden aanbeland bij Het Getal en daarna gestaag […]
-
Fictie, Liefde, Maatschappij
Nachtschade
De pannen staan op het fornuis. Hollandse kost. De sperziebonen afgegoten, de karbonade in de braadpan, alleen de aardappelen staan nog op een zacht vuurtje. Sinds drie jaar kook ik voor mezelf. Ben je thuis? Het schermpje van mijn mobieltje licht op. Ja, hoezo? Ik ken haar van mijn werk. […]
-
Column, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Wit satijn en vergeeld katoen
Hij zocht naar een vrouw die iets had van zowel een witte engel als de dochter van de duivel. Ze moest toch ergens zijn tussen goed en kwaad. Hij kon haar voelen, maar zag haar niet. De donkere nacht die alleen door de weerkaatsing van de volle maan op de […]
-
Communicatie
De vreemdeling
‘Deze nacht ben jij de mijne.’ Vorig jaar op Valentijnsdag was het begonnen. Tussen de vaste reclame en rekeningen vond ze de rode enveloppe. Daarna stond de boodschap overal, van mail tot muur, zelfs op haar auto. ‘He gatver, Ien, wat moet je met zo’n engerd?’ riepen haar vriendinnen in […]
-
Communicatie, Mensen, Studie & werk
Vies
“Ik vind het knap hoor dat je mensendokter wordt. Ik moet er écht niet aan denken. Al die mensen moeten aanraken. Hoe vies ze ook zijn. En ook dat oefenen op elkaar tijdens de studie. Bah. Nee, geef mij maar dieren.” – “Ach, vies, wat is vies. Zolang er handschoenen, […]
-
Communicatie, Mensen, Natuur, Studie & werk
Nachtdiep
Ik lig met mijn hoofd half onder het kussen. De gordijnen zijn nog open. Waarom heb ik deze niet dichtgedaan? Omdat ik de nacht wil zien komen? Omdat de dag de nacht daagt? Ik weet het niet meer. Hoef het ook niet te weten. Het enige dat me nu nog […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties