0
Ik weet niets mijn voet drukt op het gaspedaal steeds iets harder verder weg van een treinreis verder van gezelschap vandaag was er een man die tegen een meisje aanbotste de ambulance verdween langzaam maar wel met toeters en bellen een vrouw met tranen op haar wangen sprak dwingend over […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
juni 2016
Archief
-
Fictie, Liefde
Jukebox
In al mijn mannen zat muziek. Niet dat ik hen daarom uitkoos. Zij, juist zij wisten bij mij de juiste knoppen in te drukken. Vaak kwam er dan hemelse muziek uit. Geloof me, goed zingen kan ik niet. Een muziekinstrument bespelen helaas ook niet. Alleen wat op zijn boerenfluitjes. Gelukkig […]
-
Maatschappij, Mensen
Leven
“Diede, doe dit.” “Kom op, doe nou dat!” “We hebben niet de hele dag de tijd.” “Schiet nou toch eens op!” “Werk door!” “Op deze manier bereik je nooit iets.” “Heb je wel een doel voor je leven?” “Doe gewoon wat wij zeggen.” “Stel je niet zo aan.” “Ga aan […]
-
Liefde, Poëzie
Love me tender
Slechts één cola voor ons samen. Urenlang nipten we beurtelings aan het glas tot het halfvol was. Halfleeg kwam in ons woordenboek niet voor. Vanuit de verte lonkte verleidelijk de jukebox Haar felgekleurde lichten wenkten ons: kom en kies We hadden slechts één kwartje voor ons samen Urenlang dubden wij […]
-
Communicatie
If I didn’t have a dime
Vorige week was ik er weer eens, en ik gebruikte een eenvoudige doch voedzame maaltijd in de snackbar – die ook hier de plaats van het zeldzaam geworden Chinees-Indisch restaurant heeft overgenomen. De jukebox stond er niet meer. Oproerige dorpsjeugd was ook niet te ontwaren. Die keek waarschijnlijk naar voetbal. […]
-
Liefde, Mensen
Daar in dat kleine café
Marc en Josefien zijn 40 jaar getrouwd. Ze zijn nog altijd ontzettend dol op elkaar. “Weet je nog schat?” “Wat?” “Het moment dat we elkaar leerden kennen.” “Natuurlijk lieverd, dat zou ik toch nooit kunnen vergeten! Het was in dat kleine café ‘De bruine beer’, wat helaas is afgebroken. Je […]
-
Mensen, Natuur, Poëzie
Rode bessen
Ik keer terug naar het weiland koeien staren me dromerig aan dit is de plek waar wij samen speelden en lachten Ik zie struiken vol rode bessen ooit plukten wij emmers vol te zwaar om te dragen voor onze kinderhanden Ik kijk naar het lege huis en weer regent het […]
-
Fictie
Sneeuwwitje
Een heel verhaal in 120 woorden schrijven? Dat lijkt me compleet onmogelijk, tenzij je allerlei woorden aan elkaar vastbreit. Wedden dat het gaat? Dan vertel ik nu een verhaal van de zeven dwergen die zich vermenigvuldigden tot een hele clan van 120 dwergen, sneeuwwitje kon er geen wijs uit worden, […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Een groot onrecht
‘Zaak b120.21.1, Minnovaties versus Appel’ De rechter sprak het zakelijk. Voor hem zaten twee mannen, elk achter een eigen eikenhouten tafel, met enkele stapels papier voor hen. Dat zullen ook ooit een aantal eikenbomen zijn geweest, wat een verspilling. ‘Mijnheer Diederik van Eigenbelangh, is uw client ook aanwezig in de […]
-
Poëzie
Haptonomie
Normaal was het vampiertje steeds alleen met zijne prooi want anders gaf het bijten in een hals een grote zooi natuurlijk stuurt zijn honger aan op mooie snelle beten het vergt concentratie anders kan hij het vergeten. Normaal was het intiem vanaf de allereerste hap de tanden in een huid […]
-
Communicatie
(Ver)ziend
Kapitein Eenoog heeft een probleem. Op zijn schip moet hij alles in het oogje houden. Met zijn eenogige verrekijker gaat dat redelijk. Hij kan niet vanuit de verte naar dichtbij schakelen. Een bril helpt niet, hij is verziende en hij heeft maar één oor. Hij is achterdochtig doordat hij alles […]
-
Communicatie
Xit en Bre
Xit en Bre Bre is overal tegen, beroepsmopperaar. Xit vind dit erg jammer, altijd die meningsverschillen. ‘Bre, ga je mee wandelen, daarna ergens iets eten?’ ‘Nee. Ergens eten kost te veel geld, dat heb ik niet. Trakteer jij?’ ‘Goed, dan moet je tevreden zijn met frites en een visje.’ ‘Als […]
-
Familie, Mensen
Vieze vingers
Zijn vingers volgden de lange ketting naar het eenvoudige glaasje dat hij zorgvuldig in de borstzak van zijn tweedehands jasje had opgeborgen. Hij klopte op zijn borst en zag zich weer als kleine jongen op schoot bij opa met drie ogen. Met ingehouden adem keek hij naar hem op, stilletjes […]
-
Familie, Fictie, Liefde
Weer samen (Blauwtjes 23)
Morre schrikt wakker uit zijn middagdutje. Er klinkt geroezemoes. Het zijn stemmen. Veel stemmen. Zouden dat … ? Hij springt op, trekt haastig zijn wada aan en rent naar buiten. Zegge staat daar en Egge en … zijn hele familie! ‘Jola!’ roept hij. Een vrouw vliegt op hem af en […]
-
Fictie, Mensen
Professor Eenoog
Er was eens een jongen die zich verveelde. Wat zijn ouders hem ook gaven: hij was er binnen de kortste keren op uitgekeken. Ze riepen de hulp in van een wijze man. “Geef hem een hond. Die is elke dag anders.” Ze volgden dit advies op, maar ook de hond […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties