0
“Karsten, hoe vaak heeft mama nu al gezegd dat je aan je werkstuk voor geschiedenis moet beginnen? riep Johnny boos. Geen reactie. “Karsten! Hoor je wat ik zeg?” Geen reactie. Boos rukte Johnny het boek uit Karstens handen. “Maar papa, wat doe je nu?” “Wat doe ik? Zou je je […]
» Recentere stukjes
april 2016
Archief
-
Fictie, Mensen
De grote dag
Het landschap was op dit gedeelte van de route een aaneenschakeling van glooiende groene velden. De weg slingerde zich voor zijn auto uit tot aan de horizon. Hij zoog de frisse lucht op die door het geopende raampje naar binnen stroomde. Zoete mijmeringen over de morgen te bereiken eindbestemming vulden […]
-
Communicatie, Eten & drinken, Mensen
Tandemtochtje
Ik neem de weg naar Lemele, een opgaande asfaltweg en sla halverwege, op de top, af bij de parkeerplaats voor het reataurant. Door mijn hoofd spookt ineens het beeld van onze twee secretaresses, Frau Holl en Frau Post, op hun tandem. Ik werkte destijds als Finanzdirector in Duitsland, bij Wavin […]
-
Fictie, Liefde, Natuur
Stromende lava
Stil, zo stil nadien. Dat de vulkaan zou uitbarsten was niet verwonderlijk, was allengs voorzien. Wanneer, ja, dat bleef verbeiden. Hij hoopte, zij ontknoopte. Over de ravage had geen van beiden nagedacht. Zeker niet toen de lava stroomde, zij lieten dat komen. De warmte werd als koesterend ervaren; niet als […]
-
Familie, Fictie, Natuur
Ontsnapte gevangenen (Blauwtjes 9)
Zanna zit met de kinderen op het enige droge plekje in huis. Haar man, Zegge, en zijn broer zijn eropuit om eten te vinden. ‘Hallo!’ Een vreemde man kijkt haar door het raam aan. ‘Mogen we alsjeblieft schuilen?’ Ze zijn met zijn tweeën. ‘Natuurlijk.’ In de deur ontkleden ze zich […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen, Natuur, Politiek
Een land bestuur je niet alleen
Dat mensenvrouwen in de regel minder gewelddadig zijn dan mensenmannen wordt algemeen aangenomen. De stelling dat mensenvrouwen gewelddadiger worden als zij aan de macht komen is dan weer pertinent onjuist. Want een land bestuur je niet alleen, net zoals je een boek niet alleen schrijft. Het geld en de ondersteunende […]
-
Poëzie
Welsprekendheid
Kaia was geboren in het drassige gebied het dialect aldaar bereikte toch het meisje niet haar ouders die verhuisde naar een stadje aan de zee dus niet het dialect maar wel de passie nam ze mee. Een stad die leeft van handel en culturen leert een taal een taal gaat […]
-
Fictie, Mensen
Ik draai mijn ogen naar binnen
Ik draai mijn ogen naar binnen. Binnen in mijn hoofd wijkt de werkelijkheid. Herinneringen, schrik en zorgen gaan aan de kant. De wereld lost op; de ruimte in mijn hoofd groeit. Daar verschijnt ze. Ze zegt: “dank je wel.” Ik zeg: “hier bepalen mijn gedachten wat er gebeurt. Ik heb […]
-
Communicatie
Nocturne
Midden in de nacht word ik wakker. Ik voel me leeg en zorgeloos, maar ergens in mijn achterhoofd knaagt een gedachte die ik zo ver mogelijk op afstand wil houden. In het donker tast ik naast me, de andere kant van het bed is leeg. Ik pak het ongebruikte hoofdkussen, […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij, Politiek
Kiezen of delen
Het is een recht, en vast democratisch bedoeld. Ik mag dus meedoen. Maar aan welke kant sta ik eigenlijk? Ik kom er niet goed uit. Ik heb helemaal niks met degenen die het initiatief hebben genomen. Ik overzie de gevolgen ook niet, wat gebeurt er nu bij een ‘ja’ of […]
-
Communicatie, Eten & drinken, Familie, Liefde, Mensen
Voldaan
Zijn zachte mollige handje raakt kort de huid van haar decolleté, hetgeen de pijn in de meest vooruitgestoken rondingen van haar lichaam minder voelbaar maakt. Een zachte glimlach ontstaat op haar gezicht bij het zien van de baby die met kalme doch verwonderde blik in haar ogen kijkt. De piep […]
-
Column, Communicatie, Maatschappij
Beslist geen grap
Voor de tweede keer binnen een kwartier belt ze aan. ‘Buurman, staat die klok wel goed? Ze hebben er weer met hun tengels aangezeten. Datum, tijd, jaar… het klopt van geen kant.’ ‘Die klok staat goed, buurvrouw, het is vandaag maandag 1 april. Geen grap.’ ‘Oh? Ik leef op de […]
-
Communicatie, Mensen
Dikke duim
Gisteren ben ik vals ten val gekomen. Op de markt gooide een man een bananenschil op de grond. Ik was met een bevriend damesclubje en zei nog: ”Wat een aap van een vent is dat!” Doordat elke vriendin wel iets van haar gading zag, waren we wat uurtjes zoet. Daar […]
-
Column, Fictie, Liefde, Maatschappij
Van alles te veel
Wat had ze aan innerlijke schoonheid? Ze stond altijd aan de kant. Annette had alles wat ze niet kon gebruiken: jeugdpuistjes, overgewicht, scheve tanden en ook nog een bril. Ze kon zich wel van kant maken… Voeten op de dansvloer, van jongens en meisjes, vaak dicht bij elkaar. Annette keek […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties