0
De koperen turfkist is een erfstuk van mijn overgrootouders. ‘Niet op de kist zitten,’ zeiden mijn ouders. ‘Hij is antiek!’ Jarenlang hebben er brieven uit de oorlogstijd in gelegen: van mijn vader (als dwangarbeider in Duitsland) aan mijn moeder en vice versa. Naar de kist kijken deed ik graag, maar […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
februari 2016
Archief
-
Communicatie
De aardappelsnuivers
‘De Aardappeleters!’ Kaleb wreef in zijn handen. ‘Daar heb ik altijd al eens een streep onder willen zetten. Juffrouw spits … De schaar alstublieft! Kan ik eindelijk dit meest bejubelde donker doek aan flarden snijden!’ Met een rood hoofd stak Daisy de schaar toe. ‘Ik weet dat dit niet echt […]
-
Mensen
Mogelijk gemaakt
Als ik naar buiten kijk is het donker. Niet helemaal. De maan schijnt en de buitenlamp werp zijn licht vanaf de buren mijn tuin in. Ik sluit mijn ogen. Dan weer open. De zon schijnt, het zwembad ligt uitnodigend klaar om in te duiken. Weer sluit ik mijn ogen. Even […]
-
Fictie, Mensen
Vreugdedans van de verhalenman
Er was eens een man die van verhalen hield. Hij had een voorliefde voor korte vertellingen van precies 120 woorden. Hij zocht overal: in bibliotheken, in boekwinkels, maar hij vond ze niet. Hij werd zeer treurig; zat bij de pakken neer en viel in een diepe slaap. Hij droomde, dat […]
-
Communicatie
Tienduizend!
Tienduizend, dat is een één met vier nullen. Toen ik, inmiddels alweer bijna zes jaar geleden, de virtuele deuren van 120w opende, had ik nooit gedacht dat het zover zou komen. Maar met deze woorden is nu officieel het tienduizendste stukje verschenen! Zeg dat het ongeveer een minuut duurt om […]
-
Poëzie
Eeuwige woede
Hij hoorde bij de fían en die plunderde en slachtte totdat een Ierse koning hem een nacht stond op te wachten die had de fían nodig voor wat woede in de strijd hij maaide met zijn grote zwaard maar raakte leven kwijt. In de jaren zestig werd het zwaard geconserveerd […]
-
Fictie, Maatschappij
Replicandum
Voor alle duidelijkheid: als de procedure eenmaal is afgerond, is er geen onderscheid meer mogelijk. De replica krijgt uw dna, uw herinneringen, uw karakter, uw manier van praten, alles … We implanteren daarom een minuscule ID-chip in zijn voetzool. Voor de autoriteiten, zodat ze kunnen zien dat u het origineel […]
-
Column, Cultuur, Maatschappij
Replica ra ra ra
Over het donkere haar droeg zij een zwart gordijntje. Alle dames van de Middellandse zeeën droegen toen zulke dingen. Maar zij had er niet voor hoeven betalen. Ze was de vrouw geweest van een rijke Italiaan, een handelaar die handelde in kantjes, stofjes en sluiers, gesponnen door Chinese zijderupsen. Hij […]
-
Cultuur, Fictie
VOC-mentaliteit
De kotsvlekken van de zeezieke bemanning, het verweerde hout en de afgebladderde verf. Het spiegelretourschip is een toonbeeld van de Nederlandse koloniale tijd. De Portugezen vreesden de vloot van de Verenigde Oostindische Compagnie, een heldhaftigheid die door politici in de twintigste eeuw nog wordt benoemd als toonbeeld van de samenleving. […]
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Studie & werk
Voor Mika
Ik had het al zo lang beloofd. Een heel klein tafeltje. Om samen aan te zitten. Voor Mika en voor mij. Delen doen we eigenlijk zo’n beetje alles. Stoelen, tafels, bed en de liefde. Het moet dan ook een echt tafeltje zijn. Zelfgemaakt. Ik ben niet voor niets een timmerman. […]
-
Fictie
Aftellen
Ergens rond deze tijd, misschien vandaag, misschien morgen, maar sowieso deze week, deze maand moet het gaan gebeuren. Zijn berekeningen, formules en extrapolaties klopten, hij had ze allemaal drie keer nagerekend. Het uur U nadert met rasse schreden. Dat hij dit nog mee mocht maken. Het zijn mooie tijden. Hij […]
-
Mensen, Poëzie
Rep en roer
Ik ga vandaag niet. Hoezo niet? Geen trek. Na de eerste dag al? Ja, is dat zo vreemd? Ik wist het al. Dat vind ik knap. Je bent zo doorzichtig. Transparant? Transparant. Kan ik wel mooi iets met jou gaan doen. Dacht het niet. Ach, toe? Vooruit dan. Echt? Wat […]
-
Column, Communicatie, Familie, Liefde
Heerlijke herkenning
We mochten er twee krijgen, een meisje en een jongen. Sommige mensen noemen dat een koningswens, al is het dan officieel ook nog zo dat de jongen de oudste van de twee moet zijn. Wat een onzin, we zijn gewoon enorm gelukkig dat ze allebei gezond zijn. In de oudste […]
-
Cultuur, Liefde, Mensen
Sothebalend
‘Echt, hoe kon je dit nou niet gemerkt hebben! Ongelofelijk!’ Witheet was de directeur op zijn conservator. Hevig wapperde hij met de krant, waar het artikel over het schandaal voorpaginanieuws was. De oude man stond hevig bevend voor hem; op het punt van flauwvallen haast. Zijn hele leven was hij […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties