Schrijf mee!
« »

Communicatie, Familie, Mensen

Ziekenhuis II

23 november 2015 | 120w | Ewald Hagedorn | 2 |

‘Alsof ik een kleuter ben. Of geestelijk gehandicapt.’
‘Oma! Een verstandelijke beperking noemen we dat tegenwoordig.’
‘Weet ik wel kindje, weet ik wel. Dat toontje, daar gaat het om.
Hebben we lekker geslapen, mevrouw van Veen? Gaan we lekker een boterhammetje eten? Moeten we nog een plasje doen? Wilt u een kussentje onder de bips? Heeft u alweer een luier vol? Waarom belt u niet even? Ik héb verdikkie gebeld! Wel zes keer! Ik kan het geen drie kwartier ophouden! Ben ik daar honderd voor geworden?’
‘Oma! Je bent net tachtig.’
‘Als jij het zegt kindje, maar vertel eens, hoe gaat het met jou?
Nog steeds niet verloofd?’
‘Oma toch! Ik ben pas vijftien hoor.’
‘Als jij het zegt kindje.’

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »