Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde

Sprookjeshuwelijk

30 december 2015 | 120w | Ewald Hagedorn | 1 |

Als een ware terror-oehoe loert ze op haar kansen. Natuurlijk heeft ze geen snavel – al snatert zij er voortdurend op los – en vliegen doet zij evenmin. Wel lijken haar vlijmscherpe nagels op de klauwen van een roofvogel. In vroeger jaren sloeg zij die tijdens het liefdesspel diep in mijn rug, nu kan ik er alleen maar met een hartgrondige afkeer naar kijken.

Een ander duidelijk verschil met de terror-oehoe is, dat zij slechts één potentieel slachtoffer heeft: Ik. Bij het minste of geringste krijg ik de wind van voren en weet ze me pijnlijk te treffen.

Dezelfde slaapkamer delen we allang niet meer. Meer dan dertig jaar getrouwd. Ongeveer zeven jaar een sprookje. Daarna werd er continu een doorstart gemaakt.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »