Schrijf mee!
« »

Mensen

Afdelingschef

30 november 2015 | 120w | Ewald Hagedorn | 0 |

Hij irriteert. Hoe langer ik hem ken, hoe vaker ik hem zie, hoe meer ik me erger. Ook zijn stem, dat strontvervelende nasale geluid, om nog maar te zwijgen van wát hij er allemaal uitkraamt.

Dat zelfingenomen, gemaakte lachje. Met dat scheve spuugmondje. En dat gedraai op die stoel. Zit toch eens stil man!

Dat volkomen gebrek aan politiek inzicht en het ontbreken van ieder spoortje medemenselijkheid. De racistische opmerkingen. Zogenaamde grapjes. Het openlijk verlekkerd loeren naar borsten en billen van zijn vrouwelijke ondergeschikten.

Enorme lulhannes! Gewoon in z’n gezicht zeggen. Wat zou dát opluchten.

‘Fijne avond, Gerard.’ De dagelijks terugkerende huichelarij.
Het dagelijkse fietstochtje naar huis, precies voldoende om het beeld van Gerard op mijn netvlies te doen verdwijnen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Ewald Hagedorn of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »