0
De oude man loopt met zijn stok in de richting van het parkje. Het ligt vlakbij een verzorgingshuis. Het is rijk begroeid maar wel flink verwaarloosd. Er staan enkele verweerde bankjes en een vermolmde pergola. Als je hier gaat zitten, kunnen omwonenden je niet zien. Sommige jongeren vinden dat prettig […]
» Recentere stukjes
september 2015
Archief
-
Maatschappij
The Red Star Line
Liefste moeder, deze woorden schrijf ik onder onzen pergola van onze hofstede in San Francisco. Na een jaar werken aan de spoorwegen zitten we nu hier. Dankzij een wedstrijd voor Europese immigranten zijn wij de eigenaars van veertig hectaren zeer vruchtbare grond geworden. De oogst van dit jaar is zo […]
-
Familie, Liefde
Een roos in je haar
We zitten in het midden van het bankje onder de pergola, amper ruimte tussen elkaar. Ik pluk een roos en doe hem in je haar. Jij lacht naar mij en we vrijen. Jij zit rechts en ik links. Tussen ons in zit een jongetje. Jij zit rechts en ik links. […]
-
Liefde, Mensen
Overwoekerd
Het gras staat hoog, het zou gemaaid moeten worden. Tegen de muur leunen de ruiters netjes op een rij. Eén ontbreekt er, ik houd hem in mijn hand. Ik wilde geen pergola, hij wel. Ik wilde niet eens een tuin, hij wel. Ik wilde dat hij stopte met mij te […]
-
Communicatie
De groene vingers van de bakker
Zijknat geregend onder de pergola. Of dwars door de pergola? Maken ze die dingen niet waterdicht? Hij mompelde wat binnensmonds. Deze wereld leek niet op hem afgestemd. Op de een of andere manier leek alles te klein. Hij keek beteuterd naar het minuscule deurkrukje in zijn enorme hand. Hij had […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Mensen
Mijn pergola is van goud
Nieuws. In de muziekarchieven van Johnny Hoes (platenbaas in ruste) is onlangs door zijn nazaten een belangrijke ontdekking gedaan. De familie heeft aanvankelijk geprobeerd het nieuws stil te houden, maar helaas, persmuskieten van Telegraaf en Story zaten er bovenop. In de archieven is een bijzondere opname ontdekt van een befaamde […]
-
Fictie, Liefde, Natuur, Poëzie
Tranenoogst
Een knappe jongeman die zat te treuren in een woud. Hij was zijn leven lang al wees en alles liet hem koud. Zijn tranen hield hij niet meer in, ze rolden uit zijn ogen. De tranen op de bodem werden wortels die bewogen. Er groeiden grote stammen om de knoest […]
-
Column
OntHuiver!
Ook zonder twee whisky’s met één klontje ijs kan ik grenzeloos contempleren over de weidsheid van het universum en de daaruit volgende nietigheid van de Mensch. Hoe stom zijn we om op deze speldenknop elkaar te willen uitroeien? Onlangs las ik de column van Harriet Duurvoort naar aanleiding van ons […]
-
Maatschappij, Poëzie
Voor spelling door speling
Soms kan ik genieten van letters, woorden en zinnen. Soms kan ik blij worden van tonen, maten en noten. Soms kan ik geduldig lezen, luisteren en kijken. Meestal ben ik onrustig. Meestal ben ik onzeker. Meestal ben ik bang. Het is op die dagen dat het grijs is in mijn […]
-
Column
Word nu cadeau!
’t Floddert teveel in uw tuintje van uiterlijk en innerlijk. ’t Hangt er een beetje bij. U lijkt steeds minder op de ik die u van harte wilt zijn. Tijd uw tuintje te fatsoeneren en op te tuigen! Of wordt de pergola uw galg en laat u alles hangen, inclusief […]
-
Communicatie, Sport
US Closed
John, Richard, Paul, en George stappen uit de auto. Ze zijn net op tijd voor de herendubbel. Uit de gele auto halen ze zelf hun tassen. Daar mag niemand aankomen. Hopelijk wordt er vandaag met Tretorn gespeeld. Keiharde ballen. Daar houden de vier jongens van. Intussen is ook de tegenstander […]
-
Fictie
Onder de pergola
Nadat Nunzio haar had verlaten, maakte vrijwel niemand meer gebruik van het zitje op de patio. Ze had geleerd hem daar niet te missen. Als ze zich de tijd gunde, ging ze er graag zitten met een glas wijn en een boek dat soms dicht bleef, genietend van de relatieve […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties