0
Vandaag heeft hij twee broodtrommeltjes bij zich. In het ene bevinden zich vier boterhammen met dikke plakken kaas en een appel. Het andere is gevuld met bankbiljetten; bijeengespaard in de afgelopen vijf jaar. Zij is even naamloos voor hem als hij voor haar. Altijd, als het gordijn niet dicht is, […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
mei 2015
Archief
-
Communicatie
Cobra
Met een mengeling van bewondering en fascinatie dromde de groep samen bij de fontein. ´Is het wel een echte?´ vroeg een van de dames uit het gezelschap, met rellerige intonatie. ´Er zit helemaal geen kleur aan.´ De kenner in het gezelschap, althans dat deden zijn woeste bos zilvergrijze haar, het […]
-
Eten & drinken, Fictie, Natuur
Switbonki daagt Satsuma in het Aprium
Kiwie is de jakhalsbes die is begonia met de fruitoorlog? Paul Citroen gaf Karel Appel zonder enige banaanleiding een oorvijg met zijn schroefpalm, die hij van achter zijn ambarella tevoorschijn toverde. Van schrik liet de grote kunstenaar onder de apenbroodboom zijn bergzuurzak vallen, die als een granaatappel het oude blauwe […]
-
Maatschappij, Mensen
Licht in de duisternis
Dagelijks komen de meest vreselijke dingen voorbij: milieurampen, onthoofdingen, (jonge) vrouwen gestenigd om hun kledingkeuze, en dichter bij huis, oude dametjes die soms jaren overleden in hun woning liggen voor ze gevonden worden (stankoverlast). Nee, het vertrouwen in de mens wordt er niet door gesterkt. Soms is er licht in […]
-
Fictie, Liefde
City de l’amour
‘Je suis une pomme de terre,’ zei hij. En ik zei ‘Praat Nederlands met mij.’ Bij de traptreden van de Sacre Coeur gebeurde het. ‘Tu aime les frites Français?’ Ik zei ‘Praat even Nederlands met mij, ik voel dat het goed zit.’ Ik nam een frietje uit de puntzak en […]
-
Liefde, Mensen
Appel als metafoor
Een appel als metafoor voor de hoeveelheid energie die diepgaande liefdesrelaties of zielverwantschappen kunnen kosten. Ze zijn soms als het eten van een lekkere sappige appel. Dat kost ook meer energie dan dat het oplevert. Dit fenomeen is beter bekend als ‘negatieve calorie voeding’. Deze vorm van voeding is erg […]
-
Communicatie
Zure appel(s)
Miljoenen keren wenste ik dat ik onzichtbaar was. Die keer dat ik met een muskusrat naar school ging om een spreekbeurt te houden over eekhoorntjes bijvoorbeeld. De dag dat ik een witte jeans droeg toen mijn maandelijks periodiek systeem kuren kreeg. De nacht van de fuif waar ik mijn armen […]
-
Column, Cultuur, Studie & werk
Tekeningen
‘Hoeveel zijn het er?’ ‘Meer dan zeshonderd scans, dat vind ik erg veel.’ ‘Ik had zoiets wel verwacht, jij hebt je hele leven al graag getekend.’ Mijn vriendin had gelijk. Het viel alleen tegen dat ik vier hele dagen nodig had voordat eindelijk alle tekeningen en foto’s waren gescand, dat […]
-
Maatschappij
Bezinning
Mamadou, jong, strak en vergenoegd, strekt zich uit in de clubfauteuil. Hij is net aangekomen, vertelt hij, peddelend met zijn handen stak hij de zee over. De kano had hij samen met zijn vrienden in een diep donker woud gemaakt. Hele lieve mensen hadden vervolgens buskaartjes voor hem gekocht zodat […]
-
Maatschappij
BroodDichter
240 euri’s voor twee gedichten. Dat is de afspraak. Stipt om 12.10 uur stap ik op CS Rottedoodstad uit de trein. Joehoe! … Joehoe!!!, schalt de Dame over het perron. Zij wil mijn tas aannemen. Staan we samen aan mijn tas te trekken. Buiten draait de Alfa Romeo Quadrifoglio stationair. […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Liever niet …
Onzichtbaar … Soms denk ik : ‘Dat zou ik wel eens willen zijn!’ . Gewoon, als test … Wie zou het merken dat ik er plots niet meer ben, althans niet zichtbaar ben? Wie zou mij dan missen? En wat denken de mensen werkelijk van mij? Ja, daarom zou ik […]
-
Liefde, Mensen
Bloemenkinders
De laatste keer kwam ik naar je toe met een bos pinksterrozen. Vorige week waren het fresia’s. Maar die stonken zei je en inderdaad: bij nader inzien bleek het ontbindingsproces al behoorlijk ver gevorderd. Ik maakte rechtsomkeert en fietste naar de bloemist om de hoek. ‘Je bloemen stinken!’ riep ik […]
-
Column, Maatschappij
Soms
Soms zou ik onzichtbaar willen zijn, of zelfs doof, blind en gevoelloos, zodat alle pijn, ergernis en woede van deze wrede wereld van mij af zou glijden zonder mij te raken. Ja, iets zou over moeten blijven, maar een zachtjes ruisen, als warme regen op een windstille zomerdag, zou al […]
-
Communicatie
CaféWeltschmerz.nl
Zo bekeek ik onlangs een digitaal video-interview. De geïnterviewde Meneer is zelf interviewer van dit medium en wisselde van stoel om nu eens wat over zichzelf te vertellen. Hij nodigde een interviewer naar keuze uit, naar later bleek. De sympathieke Meneer vertelde openhartig over zijn drijfveren, zijn maatschappelijke status, familie- […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties