0
Het is zo eenvoudig, hoewel het een alchemisch recept lijkt: vuur, water, aarde en lucht. Samen vormen ze de kwintessens van de industrialisatie: stoom. Kolen uit de aarde worden in brand gestoken, door de luchttoevoer laait het vuur op dat het water verhit tot stoom ontstaat. Stoom is het levenselixer […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
april 2015
Archief
-
Natuur, Poëzie
IJstijd
Witte vlakken schuiven zware druppels vallen neer als vertrapte blauwe druiven als zwartgeblakerd teer Het land is leeg en woest kil en ijzingwekkend koud bij dit geweld houd ik me koest deze massa maakt me benauwd De onderstroom is heftig alle wijzers staan op rood niemand is dapper of deftig […]
-
Natuur
Geysir
Daar waar platen samendrukken, diep onder de aardkorst, heersen ongekende krachten. Zakt water neerwaarts, grillig zoekend naar een weg. Langs breuklijnen, door schachten gaat de tocht, kolkend in holtes, verdrukt door vernauwing. Immer gelokt door het duister. Op de plaats van bestemming wacht magma, de gloed van gesteente verwarmt. Gedwee […]
-
Communicatie
Tokkiebuurt
Samen, door het opentrekken van de gordijnen, hoewel op stand, goed zichtbaar op de bank, hadden zij nu wel of niet een band, wisselden zij een scala aan onzinnigheden uit, het theeketeltje blies stoom, niet voorzien van een liefhebbende fluit. Hij deed alleen de gordijnen dicht als hij liep in […]
-
Communicatie
Uitlaatklep
Han oogt sloom, met bewegingen even traag als zijn gedachten. Hij is stil, anders dan borstroffelaars en voordringers op het expeditiekantoor. Soms is Han kwaad. Wanneer anderen hem hun werk toeschuiven, groeien zijn wenkbrauwen naar elkaar en hangen zijn mondhoeken. Zijn werk is zijn terrein, niet meer, niet minder. Han […]
-
Communicatie, Mensen
Stoombad
‘Ik hoorde dat draken snel hongerig zijn. Daarom kom ik na uw maaltijd.’ Fonglaia opent haar bek en lacht een schorre drakenlach. ‘Weer zo’n mens die op een draak wil vliegen?’ De man knikt. ‘Geen probleem.’ ‘En na afloop word ik niet opgepeuzeld?’ ‘Rauw mensenvlees lust ik niet eens.’ Beneden […]
-
Communicatie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Vooruit
De boeg kliefde door de golven. ‘Twaalf knopen!’ hoorde hij de tweede stuurman roepen. Hij balde zijn vuist en knipoogde naar de koksmaat. ‘Windkracht!’ riep hij. ‘Er gaat niets boven windkracht, jongen!’ De koksmaat knikte heftig en wees glunderend naar de horizon achter hen, waar een zwarte rookpluim steeds kleiner […]
-
Column, Cultuur, Studie & werk
Op gang komen
Nu de redactie van mijn debuutroman zijn einde nadert en alle hoofdstukken van het boek de revue gepasseerd zijn, ontstaat er een leegte. Werd ik tot voor kort nog voortgedreven door de noodzaak om de deadline te halen en op tijd werk in te leveren, nu komt er weer een […]
-
Communicatie
Platgeslagen
‘Heb je aan je halve dag verlof gedacht? Oma komt langs en ze wil je ook graag zien. ‘Ja, hoor’, antwoordde Johnny. ‘Dat heb ik netjes geregeld. Tot straks.’ Toen Johnny thuis kwam, hoorde hij iets in de keuken. ‘En dat is voor de leugens.’ Bonk. ‘En dat is voor […]
-
Column, Cultuur
Een vlucht vreemde spotvogels
Ze staan in het weiland, langs de bosrand, op bruggen. Ze wachten. Ze lijken een eeuwig geduld te hebben, regen en kou lijkt hen niet te deren. Een lage temperatuur is ideaal: alleen dan komt het beest echt tot leven. Snerpend gefluit laat hen opkijken. Voor de laatste keer verplaatsen […]
-
Fictie, Mensen
Gelijk hebben
‘Wat kijk je raar?’ ‘Huh, wat?’ ‘Waarom dat gezicht?’ ‘Hmmm, jaja …’ ‘Ja, hallo, aarde aan … Waar zit je terug?’ ‘In Gondor. Laat me nu maar even …’ ‘Heb je nu weer naar Lord of The Rings zitten kijken?! Verslaafde!’ ‘Euh, nee, ik had gisteren een discussie met Luc. […]
-
Fictie, Mensen, Studie & werk
Slagpen
Het liefst zou ik die glimlach direct van zijn triomfantelijke smoel hebben geslagen. Vol trots liet hij de resultaten zien. Alles waar ik ooit naar had gezocht. Hij had zich verbaasd over een kleine afwijking in het onderzoek. En ik? Ik had gezegd dat het onderzoeksterrein was afgebakend, dat het […]
-
Communicatie
Een stad die op een berg ligt…
Hijgend rende hij verder. Het lichtbaken op de Vrijstad was het enige licht in zijn bestaan. Letterlijk en figuurlijk. Gods belofte: ‘Ik zal jullie vrijsteden geven, waarheen je kunt vluchten om te ontkomen aan de wraak van de bloedwreker, gold enkel wanneer je per ongeluk iemand doodde. Bijvoorbeeld: het blad […]
-
Familie, Maatschappij
Voedselbank
Buiten trekt een vuilniswagen op. Is dat Arie, zijn oud-collega? De gordijnen blijven dicht. We drinken om de week één koffie en één blikje bier. Zijn kniegewrichten zijn gezwollen. Hij draagt rechts. De kattenbak stinkt. Waar is Poes? “Mijn elastieken liggen in het bovenste laatje.” “Weet ik toch, Pa. Je […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties