0
Mijn kantoor in de haven van Antwerpen telt meer ruiten dan bureau’s. Meerdere bezoekers nemen de trap of lift, als die werkt tenminste, naar het vierde verdiep om het uitzicht op de sluis en Doel te bewonderen. Het stoort mij verschrikkelijk, maar ik begrijp hen wel. De eerste keer dat […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
december 2014
Archief
-
Communicatie, Maatschappij
Hemelse verstilling
Knarsend remmend stopt de trein bij het perron, de deuren zwieren sissend open. Een ademvlaag ontsnapt mijn mond, condenseert in de kille morgenlucht. Ik grijp de koude, metalen stang vast en voel de rilling langs mijn rug. Ik trek mij de coupé in. Daar ga ik zitten achter het raam […]
-
Liefde, Natuur, Poëzie
Vervagend beeld
Bij daglicht neemt de wereld andere vormen aan. Alles schel en scherp uitgelicht, details en kleuren spatten me toe. In zonlicht badend krijgen dingen soms een gouden gloed, vaker nog een verblindende schittering. Genadeloos uitgelicht. Liever zie ik je in het licht van de schemering. Het zachte ochtendlicht, strelend over […]
-
Communicatie
Toch nog gelukt
‘Boekten jullie al een vakantie?’ vroeg Kristina. ‘Nee,’ zuchtte Marina. ‘ Geen baan is geen reis. We hadden er ons op verheugd, maar door het faillissement vielen al onze plannen in het water. Helaas niet in het water van een zwembad op een subtropische bestemming.’ ‘Heb je nog interviews binnenkort?’ […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Eenvoudig
Haar vader had bij iedere gelegenheid iets gezegd als: ‘Je kunt nog zoveel verf op het doek kwakken als je wilt, jongeman, maar het is niks en het wordt niks.’ Ik zat tegenover hem, onwennig in het jasje dat ik nooit draag. “Ik hou van haar en wil met haar […]
-
Maatschappij, Mensen
Languit
Het zal de drempel geweest zijn, de ladder in haar panty of gewoon de leeftijd? Haar dochter had nog zo gezegd. ‘Mam, neem dan tenminste zo’n alarmknop, je kunt wel overvallen worden.’ Wat een onzin. Ze deed zelf nog haar boodschappen, zonder rollator. Alleen droeg ze een bril om de […]
-
Communicatie, Cultuur
Bosbessenjeugd
Wel eens gehamerd op spijkers, op een duim met twee losse latten tussen pink, ringvinger, handpalm? Dan mag je vandaag meebouwen aan een mooi uitzicht van bamboe; laat je schminken in de boomhut. Leef je uit op grote springkussens, trommel maar op ieders borstkas, op ieders hoofd. Waar tenslotte kun […]
-
Communicatie
Hou het internetjes
Alles gaat tegenwoordig via internet. Sommige kinderen hebben zelfs digitaal hun schoen gezet. Die kinderen moesten we dus ook via internet een cadeau sturen. Zat ik eerst een hele tijd naar het beeldscherm te turen. Ik kreeg uitleg van onze internetpiet. Ongelooflijk hoe snel hij alles ziet. Zo kreeg hij […]
-
Communicatie
Sintcadeau vermist
Ik heb nog iets anders voor je bedacht. En dat is waar ik nu nog steeds op wacht. Ik kon het nergens vinden. En ik kreeg hulp van al mijn vrinden. We hebben gezocht in elke hoek, maar nu is het nog steeds zoek. Waar is het nu toch misgegaan? […]
-
Natuur
Rimboe
Het was aardig wat uren stevig wandelen, de laatste kilometers zelfs door dichte begroeiing, zonder pad of enige bewegwijzering. Het is drukkend warm, het zweet staat me letterlijk in de bilnaad en ik ben doodmoe, maar het was het helemaal waard. Wat een prachtige onontgonnen plek is dit, denk ik […]
-
Fictie, Mensen
De bel
Het geluid van de bel schettert door de gang. Hoewel hij er op is voorbereid verstijft z’n hele lichaam. Niet verroeren en vooral geen geluid maken. Zware schoenen schuifelen achter de deur. Kijkt hij al door het raam? Opnieuw snijdt het gehate geluid door zijn ziel, langer, indringender nog. De […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen, Natuur
Lichtwezen
Het scheppen vereiste niet zozeer kennis van hoe een stoffelijk lijf in elkaar stak. Hij projecteerde zichzelf op rondzwevende stofdeeltjes en bedacht zich een menselijke verschijningsvorm: jong, krachtig, mannelijk. De natuurwetten gehoorzaamden zijn gedachten en vulden details vanzelf in. Te laat kwam het besef dat hij zich niet had afgeschermd, […]
-
Liefde
Hemels
‘Ik hou van je.’ Haar lippen vormen moeizaam de woorden, die tegen het raam terug de isoleerkamer in kaatsen. Ze bereiken mij niet. ‘Zeer besmettelijk. Separeren is onvermijdelijk,’ had de specialist meegedeeld. ‘We vrezen het ergste.’ Ik vrees met hen mee. Ze vermagert. Haar ogen komen dieper in het gezicht […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties