0
Ik wilde op een verse boterham heerlijke haring in tomatensaus eten. Koortsachtig maak ik het blik open. Tenminste dat trachtte ik. Je kent het wel. Je hebt van die blikken die je open maakt met een sleutel of lipje. Die blikken zijn klein en onhandig. Vierde poging …… krak, ja […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
januari 2014
Archief
-
Communicatie
Waardering
Op onze school hebben we bij de voordeur een glazen vitrine. Ik wil er dennenappels in leggen, een spreuk van Loesje, een warme muts en nog wat winterse dingen. Het liefst doe ik dat na schooltijd. Op vrijdagnamiddag vijf uur sta ik op een stoel te werken in de hoek. […]
-
Communicatie
Die van mij is de grootste
“Honderd jaar geleden woonden daar zeshonderdduizend inwoners. Dat is net zoveel als in onze huidige woonplaats Rotterdam. Ze hebben het over New York als dé stad van de wolkenkrabbers en dat er wel acht miljoen mensen wonen. In mijn geboortestad wonen nu achttien miljoen mensen! Laat mij jullie blikopener zijn: […]
-
Communicatie
Daaro
‘Het is zo zacht…’ Mijn ogen ben ik kwijt en toch kan ik zien. Ik tast met andere handen en wankel op vreemde benen. ‘Ja…, prachtig hè?’ De ziel zucht. ‘Deze voedingsbodem is om te aarden. Zelf ben ik het meest weg van de regenbogen.’ ‘Regenbogen?’ ‘Ja.’ ‘Die zie ik […]
-
Communicatie
Omega
De oproep komt binnen als Michael Brinks in zijn auto wil stappen. ‘Ja, Michael hier.’ ‘Je moet terugkomen.’ Het is de stem van Christel Kans, die betrokken is bij het moordonderzoek. ‘We hebben nog iets gevonden. Iets vreemds…’ ‘Kijk…!’ Christel loopt met ferme passen naar de muurschildering die achter in […]
-
Maatschappij, Mensen
Blikopener, motorrijder
Hoe komt het dat ik een situatie, die ernstige gevolgen kan hebben, vergat te melden? Laatst reed ik op de linkerrijstrook, dat mocht. Er lag een verkeersbord op de weg. Auto’s voor me remden en voegden in bij de rechterrijstrook, ik ook. Ik dacht nog, niet vergeten om de gemeente […]
-
Poëzie
Van de wijsheid en dan de dood
Wanneer ik roep en de echo antwoordt, in stilte weet dat je bent vermoord. Het is zover, de tijd verbrandt, mijn geheugen, mijn verstand. Nu leer ik wat ik al wist, dat het al voor me was beslist. Het is een komen en een gaan, van eenieders aards bestaan. Mijn […]
-
Column, Maatschappij
Een wassen neus
Ik heb een zwak voor mensen van de straat. Bijna ieder zichzelf respecterende stad heeft er wel eentje. Ik heb het niet over de dorpsgek, maar over straatkunstenaars. Zo kent Alkmaar zijn eigen artiest: Bertje Doperwtje. Met zijn knalgroene pothoed, dito t-shirt, spijkeroverall tot op de knieën en groene klompen […]
-
Mensen
Blik van herkenning
De twee kilo hondenpoep die Wodan dampend en wel voor de uitgang van de kleuterschool deponeert vindt de opsporingsambtenaar een print van tachtig euro waard. Vooral acht hij deze bekeuring rechtvaardig, omdat de eigenaresse weigert om de troep op te ruimen. Zij laat zich niet dwingen, want zij moet immers […]
-
Eten & drinken, Familie, Liefde
Kopje kleiner
T.h.t. jan. 2014, staat er gedrukt in het blik. Hij moet er vandaag aan geloven, besluit ik met de blikopener in de aanslag. Nog ben ik er niet achter welke grapjas het flikte om ons dit als huwelijkscadeau te geven. Vanaf dat moment staat hij daar namelijk in mijn kast. […]
-
Communicatie
Blikopener overbodig
Om 10 uur precies opende ik mijn zaak. Ik was al even bezig geweest om er voor te zorgen dat alle rekken netjes aangevuld waren zodat er voldoende keuze was voor mijn klanten. Het beloofde weer een drukke dag te worden. Iedereen heeft wel iemand die een geschenkje verdient. Van […]
-
Column, Maatschappij
Gesloten blik
Eens waren er mensen die het beste met hun medemens voorhadden. Hun hoogste doel was om anderen het licht te laten zien, zodat ook zij het grote geluk zouden kunnen ervaren. Ze voelden zich echte voorgangers die de weg wezen in de woestijn van onbegrip en liefdeloosheid. Zij kregen volgelingen, […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen
Levenskleuren
“Waarom zie jij alles toch zwart-wit, Marie? Er is meer dan dat!” “Grijs bijvoorbeeld, David?” “Ach, wees niet zo alsjeblief.” “Hoe dan?” “Sarcastisch, wit-zwart, zo verdomd … Argh … JIJ!” “Ik ben ik, David, ik ben Marie en ik zie de dingen nu eenmaal zoals ze zijn.” “Je vergeet de […]
-
Communicatie, Familie, Natuur
Eerste Dochter (Dochter 0)
Het eerste Iets ontsnapte aan het grote Niets. In een orgie van scheppingsdrift schiep het Iets een plaats om in te zijn en de tijd om Iets te blijven. Iets werd meer… veel meer… onvoorstelbaar veel … een heelal … Geen Iets wil eeuwig Iets blijven. Een echte vorm en […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties