0
Waar heb ik het aan te danken. Er staan drie meiden bij de bushalte van wie een met een hanenkam, roodgeverfd haar dat recht omhoog wijst. Wie van de drie is mijn dochter. Ja hoor, goed geraden. Met bijna de tranen in mijn ogen vertel ik mijn vriendin hoe ik […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
november 2013
Archief
-
Column, Familie, Liefde
Gat
Bij elke verhuizing was hij erbij, haar vader. Hij verfde deuren, boorde gaten en legde elektriciteit aan. Als dank at hij dan mee. In haar vegetarische tijd kauwde hij zich dapper door de in de schil gekookte aardappelen heen. Ooit boorde hij een gat in de waterleiding, en kreeg een […]
-
Poëzie
Ik mis je, mijn liefste
De kist zakt in het gat. Ernaast wacht modder, en het ruikt naar mos. Het doet me denken aan het bos waar we samen wandelden, elkaars hand vasthielden. ‘Stof zijt gij…’ Maar ik luister niet, het is allemaal zo intens, schiet vol, overmand door verdriet. Ik zal je nooit meer […]
-
Communicatie
Volmaakt!
Uiterst zorgvuldig en met totale beheersing plaatst hij het snijvlak van de smalste en scherpste guts in het werkblad. Heel voorzichtig oefent hij druk uit op het gereedschap. Een dun maar net dik genoeg reepje krult op in de boog. Het resultaat is bevredigend. Het patroon schijnt mooi door als […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
Sinterklaasguts
Mijn goede vriend Sint Nicolaas zat in zak en as. Een groep bejaarde babybomers heeft hem bij zijn intocht in Lutjebroek uitgefloten en de rug toegekeerd. In een onder het publiek verspreid pamflet schreven ze, dat de eeuwenoude seniele Sint, die helemaal afhankelijk is van de Zwarte Pieten, een belediging […]
-
Communicatie, Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij, Mensen
No guts, no glory
De cashewnoten worden niet humaan verworven. Je kunt er gif op innemen dat er al mensen aan zijn gestorven. Net als aan het textiel, de meeste arbeiders waren nog infantiel. Of neem het vlees, de kip of het ei: gesjoemel hoort er blijkbaar bij. En het neusje van de zalm; […]
-
Mensen
De laatste guts
De kombuis leek in niets meer op het leuke keukentje toen we vanmorgen uitvoeren met ons kleine nieuwe bootje en ik een heel klein leugentje verteld had. Lachend had ik hem verteld dat ik uitkeek naar een weekend varen op het IJsselmeer. Het was zo overtuigend, ik geloofde het bijna […]
-
Communicatie
No guts, no glory
Het was een weddenschap geweest. Hij zou die derde Michelinster gaan binnenhalen. Niet met ijs, gemaakt van Foie Gras, geen pasteitje van fazant op een bedje van ricola, maar met spare-ribs. Onbeperkt spare-rips in een drie-sterren restaurant. Had nog geen maitre ooit gedaan! Eigenlijk zou het hem worst zijn. Die […]
-
Communicatie
Houvast
Mijn vader had een schuur vol keurige rommel. Recyclen was zijn levensmotto. Hij bewaarde flessendoppen, bierviltjes, wijnkurken en luciferdoosjes. Allemaal gerangschikt in kleine laatjes, gelabeld en genummerd. Vaak kregen wij op onze verjaardag een zelfgemaakt cadeau opgekalefaterd met franjes, belletjes en sierspijkers. En dat in minstens zeventien verschillende kleuren. Meestal […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Liefde, Mensen
Oma's sterfdag
Met ‘gelovigen’ in huis was overslaan geen optie, ook al was oma erg ziek. Ze had vast en zeker niet geweten welke dag het was, was mijn eerste gedachte toen het bericht van haar overlijden ons bereikte. Zij zou immers de laatste zijn die haar kleinkinderen het Sinterklaasfeest wilde ontzeggen. […]
-
Communicatie
Och gut(s)
Een kater… Op examendag… Op de markt negeer ik in mijn haast de plens regenwater, die van een zeil in mijn nek gutst. In het houtbewerkingslokaal meld ik me bij de examinator. Zwijgend wijst hij naar een blok lindehout en overhandigt mij een tekening en een guts. Een vermetguts! Die […]
-
Communicatie, Mensen
Vrije expressie
‘Vandaag gaan we hout bewerken. Kies maar een blok uit.‘ Even later ligt er een stuk boomstam voor me op tafel. De schors is er al af. ‘Hier hebben jullie een guts,’ zegt de docent, ‘dat is vandaag het belangrijkste gereedschap.’ Urenlang ben ik in trance bezig. Dan zie ik […]
-
Column, Mensen, Studie & werk
Hoe een koe een haas vangt
Tijdens mijn coschap huisartsgeneeskunde heb ik onlangs meegeholpen met het uitdelen van de jaarlijkse griepprikken. Een enorme logistieke operatie, vergelijkbaar met het betere lopende band werk, waarbij op één middag een kleine duizend mensen worden gevaccineerd. Bij binnenkomst, liefst al met ontblote bovenarm en papieren uitnodiging in de aanslag, wordt […]
-
Poëzie
Lieve Dora
Ze heette Dora, en ik was een beetje gek op haar. Nog maar zestien, blanke huid, een beetje raar. Waarom ik haar lief vond, vraagt u zich af. Haar ene oog deed immers altijd maf? Ik keek haar aan in haar andere oog. Die me dubbelblauw en dubbeldiep haar ziel […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties